اتوبوس من

X

اتوبوس من

اتوبوس من

	رسیدگی اداره کار استان تهران به شکایات کارگران سندیکایی
مدير کل تنظيم روابط کار وزارت کار اعلام کرد: اداره كل كار استان تهران فردا به وضعيت رانندگان اخراجي شركت واحد رسيدگي مي كند ! تهران- خبرگزاري كار ايران , تاريخ :31/05/1385 مديركل تنظيم روابط كار وزارت كار و امور اجتماعي, سازمان كار و آموزش فني و حرفه‌‏اي استان تهران را مكلف به پيگيري وضعيت كارگران اخراجي شركت واحد كرد. به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا," سعيد ترابيان", از فعالان سنديكاي كارگران شركت واحد گفت: به دنبال اين دستور كليه كارگران اخراجي شركت واحد فردا چهارشنبه به اداره كل كار استان تهران مراجعه خواهند كرد. وي اين اقدام مديركل تنظيم روابط كار وزارت كار و امور اجتماعي را نتيجه مكاتبات كارگران اخراجي شركت واحد با اداره كل كار استان تهران و وزارت كار دانست و يادآور شد: تمامي كارگران شركت واحد از جمله" منصور اسانلو" براي روشن شدن وضعيت خود به اداره كل كار استان تهران مراجعه خواهند كرد.
+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم مرداد 1385ساعت 15:21 توسط کارگران \|

	اعتصاب کارگران کارخانه پرریس
از اعتصاب کارگران کارخانه پرریس تا رسیدن به خواسته هایشان حمایت میکنیم کارگران کارخانه پرریس در سنندج از صبح روز 28/5/1385 تا کنون(30/5/1385) در اعتصاب بسر میبرند. این اعتصاب در اعتراض به شرایط کارفرمای کارخانه پرریس برای تمدید قرارداد کارگران این کارخانه آغاز شده است. طبق شرایط کارفرما برای تمدید قرار داد کارگران این کارخانه، کارگران از نظر مدت قراردادهایشان به سه دسته تقسیم شده اند. مدت قرارداد یک دسته از آنان یکسال، تعدادی دیگر سه ماه و بخشی نیز یک ماه تعیین شده است. تقسیم بندی کارفرما برای مدت قرارداد بر اساس سر به راه بودن کارگران و عدم اعتراض آنان به شرایط کارشان تنظیم شده است. بر این اساس یکی از کارگران کارخانه به نام بهزاد سهرابی که از کارگران معترض این کارخانه میباشد طی روزهای آینده به دنبال تمام شدن مدت قراردادش اخراج خواهد شد و مابقی کارگران نیز به شرطی مشغول بکار خواهند گردید که یک وثیقه دو میلیون تومانی برای تضمین خواسته های کارفرما مبنی بر عدم اعتراض به شرایط کار در اختیار کارفرما قرار دهند. شرایط فوق و گرفتن وثیقه از کارگران برای ادامه کارشان، سازماندهی یک بردگی بی چون و چرا از طرف کارفرماست. اعتراض به شرایط مشقت بار کار، حق مسلم کارگران است و هیچ کارفرمایی حق ندارد آنان را اخراج و یا با گرفتن وثیقه کارگران را وادار به تمکین نماید. کارگران، همسرنوشتان اگر جلوی اینگونه قرارداد برده وار گرفته نشود همچون قراردادهای موقت به یک روش در استخدام کارگران در سرتاسر ایران تبدیل خواهد شد. تا دیر نشده باید متحدانه از اعتصاب کارگران کارخانه پرریس در اعتراض به شرایط برده وار تمدید قرارداد حمایت کرد. اگر امروز کارفرمای کارخانه پرریس این شرایط را به کارگران تحمیل نماید، بی تردید فردا کارفرمایان ما نیز در جاهای دیگر، این شرایط را به ما تحمیل خواهند کرد. ما امضا کنندگان این بیانیه ضمن حمایت از اعتصاب کارگران کارخانه پرریس، خواهان لغو فوری شرایط فوق برای تمدید قرارداد کارگران این کارخانه و عدم اخراج بهزاد سهرابی هستیم و از همه کارگران در سرتاسر ایران میخواهیم تا متحدانه از اعتصاب کارگران کارخانه پرریس در رسیدن به خواسته هایشان حمایت کنند. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه کارگران نساجی کردستان جمعی از کارگران اخراجی ایران خودرو کارگران شاهو کارگران آلومین انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه کمیته اول مه سنندج فعالین کارگری در سایت شورا 30/5/1385
+ نوشته شده در سه شنبه سی و یکم مرداد 1385ساعت 15:15 توسط کارگران \|

	تحصن دو روزه کارگران شرکت واحد در اداره کار شرق تهران
یکشنبه، 15 امرداد 1385 سازمان دانش آموختگان ايران اسلامی (ادوار تحكيم وحدت) ادوارنیوز: کارگران از کار بیکار شده عضو سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران برای دومین روز پیاپی در محل اداره کار شرق تهران دست به تحصن زدند. ابراهیم مددی نایب رییس سندیکای شکت واحد با اعلام این خبر به خبرنگار ادوارنیوز گفت پیرو عدم رسیدگی به خواسته های قانونی کارگران و علی الخصوص عدم پاسخگویی مسئولان اداره کار، در ساختمان این اداره تحصن کرده و خواستار رسیدگی به اخراج و از کار بیکار شدن غیر قانونی کارگران هستیم. مددی با اشاره به عدم حضور مسئولان اداره کار شرق تهران بر سر کار خود گفت: مشخص نیست چرا مسئولان این اداره از رسیدگی به خواسته های کارگران فرار می کنند. مددی تاکید کرد ماموران امنیتی و افسران پلیس امنیت عمومی تهران در محل حاضر هستند اما برخوردی را با کارگران انجام نداده اند. مددی گفت آقایان مسئول امنیت در جواب خواسته های ما مبنی بر احقاق حقوق قانونی کارگران گفته اند که ما این خواسته ها را به مسئولان بالا دستی خود گزارش کرده ایم. مددی همچنین تنها راه تحقق حقوق کارگران را ، انسجام آنها و عضویتشان در تشکیلات سندیکایی دانست.
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم مرداد 1385ساعت 13:27 توسط کارگران \|

	آزادی اسالو وسندیکا
آزادی منصور اسالو را شادباش می گوییم ورق های بیشمار کتاب تاریخ کوشندگان آیین انسانیت ودادخواهی در دل خویش نام های بی انتهایی را پنهان دارد . خیزش ها و خروش ها و جنبش های آزادگان عدالت خواه وحق طلب از آغازپیدایش تا کنون همچون جنگلی جاودان سبز از دل زندگی مردمان ستم دیده روییده وبرآمده و سایه گستر شده است . جنبش و خیزش کارگران از پیدایش دوران سرمایه برای ایجاد جهانی عادلانه تا به امروز با همه فراز ونشیب ها ادامه دارد . سرزمین وکارگران ایران نیز از این روند جهانی جدا نبوده ونیستند . همزمان با دوران انقلاب مشروطیت حرکت های عدالت خواهانه جنبش کارگری در ایران زمین نیز آغاز شده و تا به امروز با همه افت وخیز ها با جان سختی ادامه یافته است . جنبش سندیکایی کارگران ایران به عنوان ستون فقرات مبارزات حق طلبانه کارگری با پذیرش سختی ها تا سرحد کشته شدن نقش خویش را در دفترعدالت خواهی تا ابد جاودانه ساخته است . در سالهای اخیر جنبش سندیکایی کارگران ایران در جهت حق طلبی ققنوس وار زایشی دوباره را آغاز نموده و از میان این تلاش های جان فرسا سندیکای کارگران شرکت واحد به عنوان وجدان بیدار عموم کارگران ایران فریاد دادخواهی وعدالت جویی خود را طنین انداز نموده است . منصور اسالو رییس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد بی شک به عنوان یکی از فرزندان برومند جنبش حق طلبی سندیکایی به همراه دیگر همراهان کوشنده جنبش سندیکایی با سربلندی تمام راهی خردمندانه اما پر رنج و نفس گیر را می پیمایند . منصور اسالو با تحمل تیغ خون ریز عدالت ستیزان و با پذیرش بیش از هفت ماه ونیم زندان بر خواسته عادلانه خود و همراهان و یارانش پای فشرد . او اینک آزاد شده و در کنار همراهانش در انتظار محاکمه عادلانه در دادگاه انقلاب خواهد بود . سندیکای کارگران شرکت واحد آزادی او را به خانواده گرامی ایشان و همه کارگران به ویژه کارگران شرکت واحد صمیمانه شادباش می گوید و از همه تلاش گران آزادی منصور اسالو به ویژه کنفدراسیون اتحادیه های آزاد کارگری جهان ((ICFTU و فدراسیون کارگران جهانی حمل و نقل (ITF)و دیگر سندیکا های کارگری کشورها و وکلای محترم ایشان سپاسگزاری می نماید . سندیکای کارگران شرکت واحد همچنان در راه دفاع از حقوق کارگران و حق بازگشت به کاربيش از پنجاه نفر از کارگران اخراجی سندیکایی از هیچ گونه تلاشی خودداری نخواهد کرد . کارگران ایمان راسخ دارند كه :« آیین دادخواهی همیشه زنده و پیروز است . » با امید به گسترش صلح و عدالت در همه جهان سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران وحومه 20 / 5 / 1385 آزادی اسالو وسندیکا آزادی منصور اسالو را شادباش می گوییم ورق های بیشمار کتاب تاریخ کوشندگان آیین انسانیت ودادخواهی در دل خویش نام های بی انتهایی را پنهان دارد . خیزش ها و خروش ها و جنبش های آزادگان عدالت خواه وحق طلب از آغازپیدایش تا کنون همچون جنگلی جاودان سبز از دل زندگی مردمان ستم دیده روییده وبرآمده و سایه گستر شده است . جنبش و خیزش کارگران از پیدایش دوران سرمایه برای ایجاد جهانی عادلانه تا به امروز با همه فراز ونشیب ها ادامه دارد . سرزمین وکارگران ایران نیز از این روند جهانی جدا نبوده ونیستند . همزمان با دوران انقلاب مشروطیت حرکت های عدالت خواهانه جنبش کارگری در ایران زمین نیز آغاز شده و تا به امروز با همه افت وخیز ها با جان سختی ادامه یافته است . جنبش سندیکایی کارگران ایران به عنوان ستون فقرات مبارزات حق طلبانه کارگری با پذیرش سختی ها تا سرحد کشته شدن نقش خویش را در دفترعدالت خواهی تا ابد جاودانه ساخته است . در سالهای اخیر جنبش سندیکایی کارگران ایران در جهت حق طلبی ققنوس وار زایشی دوباره را آغاز نموده و از میان این تلاش های جان فرسا سندیکای کارگران شرکت واحد به عنوان وجدان بیدار عموم کارگران ایران فریاد دادخواهی وعدالت جویی خود را طنین انداز نموده است . منصور اسالو رییس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد بی شک به عنوان یکی از فرزندان برومند جنبش حق طلبی سندیکایی به همراه دیگر همراهان کوشنده جنبش سندیکایی با سربلندی تمام راهی خردمندانه اما پر رنج و نفس گیر را می پیمایند . منصور اسالو با تحمل تیغ خون ریز عدالت ستیزان و با پذیرش بیش از هفت ماه ونیم زندان بر خواسته عادلانه خود و همراهان و یارانش پای فشرد . او اینک آزاد شده و در کنار همراهانش در انتظار محاکمه عادلانه در دادگاه انقلاب خواهد بود . سندیکای کارگران شرکت واحد آزادی او را به خانواده گرامی ایشان و همه کارگران به ویژه کارگران شرکت واحد صمیمانه شادباش می گوید و از همه تلاش گران آزادی منصور اسالو به ویژه کنفدراسیون اتحادیه های آزاد کارگری جهان ((ICFTU و فدراسیون کارگران جهانی حمل و نقل (ITF)و دیگر سندیکا های کارگری کشورها از جمله فدراسیون عمومی کارگران فرانسه (CGT) و وکلای محترم ایشان سپاسگزاری می نماید . سندیکای کارگران شرکت واحد همچنان در راه دفاع از حقوق کارگران و حق بازگشت به کاربيش از پنجاه نفر از کارگران اخراجی سندیکایی از هیچ گونه تلاشی خودداری نخواهد کرد . کارگران ایمان راسخ دارند كه :« آیین دادخواهی همیشه زنده و پیروز است . » با امید به گسترش صلح و عدالت در همه جهان سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران وحومه 20 / 5 / 1385
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم مرداد 1385ساعت 4:4 توسط کارگران \|

	آزادی منصور اسالو بر همه حق طلبان مبارک
آزادی منصور اسالو بر همه حق طلبان مبارک "اشک ها و لبخندها" جشن آزادی منصور مبارک بادا! وه چه نیروی شگفت انگیزی است دست هایی که به هم پیوسته است فرید ون مشیری سعید ترابیان عضو هیات مدیره سندیکای شرکت واحدروز چهار شنبه 18 مرداد به خبرنگار ادوارنیوز گفت : منصور اسانلو رییس هیات مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران که در پی اعتصابات کارگری در تاریخ اول دی ماه سال گذشته دستگیر شده بود و در بند 209 اوین برای مدت بیش از 7 ماه ونیم در بازداشت بود با تودیع قرار وثیقه 150 میلیون تومانی عصر امروز و در ساعت 15.30 از زندان اوین رها شد. سعید ترابیان که از مقابل زندان اوین و دقایقی پس از آزادی اسانلو با خبرنگار ادوار نیوز گفتگو می کرد با اعلام رضایتبخش بودن حال منصور اسانلو ، آزادی وی را محصول تلاش و یاری همه آزادی خواهان دانست. همچنین منصور اسانلو در گفتگوی کوتاهی که با خبرنگار ادوارنیوز داشت از تلاش تمام کسانی که در این مدت برای آزادی او فعالیت کرده اند قدردانی کرد . سایت شورا در رابطه با استقبال از اسالو گزارش می دهد:......... در ساعت 30/15، منصور درحالی که چند قدم از درب زندان اوین دور شده بود بافریادهای : بچه ها منصور آمد، منصور، منصور... مواجه شد. این فریادهای همکاران منصور و سایر کسانی بود که از ساعت 30/7 صبح امروز در مقابل دادسرا و سپس در مقابل زندان اوین برای آزادی منصور اسالو لحظه شماری میکردند. ظرف چند ثانیه منصور اسالو در ظرف چند ثانیه منصور اسالو در آغوش گرم کسانی جا گرفت که آنجا منتظرش بودند، منصور و همکارانش اشک شوق میریختند، آنان برای اینکه همگان وی را در آغوش بگیرند به سختی از آغوش هم بیرون میامدند. بلافاصله حلقه ی گلی بر گردن منصور اسالو انداخته شد اما اشک شوق و روبوسی های مکرر پایانی نداشت. جمعیت حاضر با وسایل نقلیه ای که از قبل در آنجا آماده بود به طرف منزل منصور اسالو روان شدند. در آنجا خبر رسید که شرکت کنندگان در کنگره ی در حال برگزاری فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل، با شنیدن خبر آزادی منصور اسالو یک دقیقه سکوت کرده اند و سپس با کف زدنهای ممتد به پیشواز آزادی وی رفته اند. این خبر حضار را چنان بوجد آورد که آنان بی اختیار از جاهای خود بلند شدند و در حالیکه اشک شوق در چشمانشان حلقه زده بود به افتخار این همبستگی بین المللی کارگری به زدن کف ممتد پرداختند. هر لحظه تعداد هر چه بیشتری برای ملاقات منصور اسالو به منزل وی میامدند، دیگر جایی برای جمعیت نبود از اینرو عده ای خانه را ترک میکردند تا جا برای دیگران باز شود و..................... یکی از فعالین سندیکای شرکت واحد که در منزل منصور حاضر بود میگوید: اقوام ،دوستان،همکاران وفعالین سندیکایی و کارگری در منزل منصورجمع شده بودند و غم و شادی را با هم تقسیم میکردند و بقول یکی از دوستان اشکها و لبخندها بود.علیرغم تحت کنترل بودن منزل توسط نیروهای امنیتی چند صد نفرحضور پیدا کردند و واقعا جا نبود.وکلای منصور و چند خبر نگار هم در جمع بودند.دسته دسته گل ، جعبه جعبه شیرینی و شکلات تقدیم منصور شد.به ابتکار خانمها دفترچه ای در منزل گذاشته شد که حاضرین در آن به یادگاری مطلبی مینوشتند و امضا میزدند. این رفت و آمدهاامروز پنج شنبه کماکان ادامه دارد و نیروهای امنیتی هم منزل را تحت نظر دارند.یکی از کارگران شرکت واحد بشوخی میگفت :الآن وقتش است که دفتر را ببریم و از نیروهای اطلاعاتی امضا بگیریم چون انها هم در اینجا حضور دارند. یکی از فعالان سندیکای شرکت واحد در مصاحبه با رادیو فردا، آزادی منصور اصانلو را به همه جوامع کارگری به ویژه کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه تبریک می گوید: من این آزادی را به کل جامعه کارگری ایران و حتی دنیا تبریک می گویم. وی می افزاید: پایداری و مقاومت بی نتیجه نخواهد ماند، همچنان که امروز ما در شرکت واحد و جامعه کارگری به نتایج بسیار خوبی رسیدیم. او می گوید: شرایط روحی آقای اصانلو بسیار بالا است و خانواده شان بسیار خوشحال هستند و همکاران ما از پشت فرمان همه زنگ زدند و این آزادی را تبریک گفتند یکی از کارگران شرکت واحد در گفتگویی با رادیو برابری گفت:....... این جشن را به تمامی کارگران ایران و جهان تبریک می گویم......ما این جشن را به همه کارگران بخصوص کارگران شرکت واحد تبریک می گوئیم............این جشن بزرگ که ما الآن امروز در منزل آقای اسالو حضور داریم و درش سهیم هستیم شما و دیگرعزیزان،کلیه کارگران را در این جشن ما سهیم میدانیم چون یک کارگر در کل دنیا مشترک است چه کارگری که در آنور دنیاست چه در ایران است ........... گای رایدر دبیر کل کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد ضمن استقبال از آزادی اسانلو اظهار داشت":این مرد را بخاطر ایستادگی و جدیتش برای حقوق بنیادین بشر مورد آزار و اذیت قرار داد. ما به آنها تاکید کرده بودیم که همه اتهامات علیه او و سایر فعالین اتحادیه های کارگری درگیر در این امر را فورا لغو کنند.". او همچنین افزود: "آزادی منصور اسانلو گواهی بر قدرت همبستگی بین المللی است. هر چند شرایط آزادی او به اندازه دستگیری او غیر قابل قبول است و ما با شدت و قوت تمام علیه آن مبارزه خواهیم کرد" گزارش را با این قطعه شعر هوشنگ ابتهاج به پایان میرسانم: آبی که بر آسود زمینش بخورد زود " دریا شود آن رود که پیوسته روان است" بتاریخ 19مرداد 1385
+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد 1385ساعت 21:25 توسط کارگران \|

	برگزاری چهل و یکمین کنگره آی تی اف
فدراسيون بين المللی کارگران حمل ونقل [ITF] که همزمان با روز جهانی کارگر، يعنی در زمان اوج فشارها عليه سنديکای کارکنان شرکت واحد تهران ، تداوم حمايت خود را از اين سنديکا با پذيرش عضويت اين سنديکا در فدراسيون اعلام کرده بود، از روز دوم تا نهم آگوست بزرگترين کنگره خود را در دوربان آفريقای جنوبی برگزار می کند. گرچه اعضای سنديکای کارکنان شرکت واحد تهران به طور ويژه به اين کنگره دعوت شدند اما هجمه های چند روز گذشته و فشارهای امنيتی، در حالی که اعضای سنديکا ماه هاست حقوق خود را دريافت نکرده اند، مانع سفر نمايندگان تنها سنديکای کارکنان حمل و نقل در ايران شد. با اين همه و علی رغم حضور نمايندگان ايرانی در مهمترين کنگره جهانی کارکنان حمل و نقل در آفريقای جنوبی، مطابق پيش بينی ها موضوع برخوردهای اخير دولت ايران با سنديکای کارکنان شرکت واحد تهران که طی چند ماه گذشته به عنوان نماد جنبش کارگری در ايران در آمده است، در همان روز اول يعنی دوم آگوست در گزارش های روزانه کنگره اين موضوع مورد توجه قرار گرفت . موضوع اعلام شده برای اين کنگره "سازماندهی جهانی، مبارزه برای کسب حقوقمان" است . در گزارش سايت رسمی اين کنگره از روز افتتاحيه آمده است : "مهمترين چيزی که مورد توجه سخنرانان اين مراسم بود توجه بيشتر به موضوع همبستگی و ادامه بازداشت منصور اسانلو و تداوم تهديد فعاليت های سنديکايی کارکنان صنف حمل و نقل در ايران بود." همچنين در اين گزارش آمده است که کنگره فدراسيون بين المللی کارگران حمل و نقل در صبح روز دوم آگوست کار خود را هنگامی شروع کرد که ۱۲۰۰ شرکت کننده از ۱۱۰ کشور و ۳۴۲ اتحاديه در اين مراسم حضور داشتند . سخنرانان ميزبان در برنامه افتتاحيه به همبستگی بين المللی کارگران حمل و نقل در مبارزه طولانی مدت خواهران و برادرانشان عليه تبعيض نژادی در آفريقای جنوبی اشاره کرده و خواستار از سر گرفتن عمليات مبارزه جهانی عليه بی عدالتی اجتماعی شدند. در اين مراسم خانم مپومی مپوفو؛ مدير کل وزارت حمل و نقل آفريقای جنوبی با گفتن اينکه "هر تهديدی به حقوق کارگران در هر کجای دنيا تهديد عليه کارگران در همه جاست" حمايت قوی خود را نسبت به نشست فدراسيون بين المللی کارگران حمل ونقل ابراز داشت و نسبت به برخورد به رهبر اتحاديه کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه اعتراض کرد. با اين حال او تنها سخنرانی نبود که ادامه بازداشت منصور اسانلو را در ايران محکوم کرد که از دسامبر ۲۰۰۶ بخاطر فعاليت های غير قانونی اتحاديه ای در زندان بسر می برد. موج حمايت از سنديکای شرکت واحد تهران در روز چهارم آگوست يعنی سومين روز از کنگره نيز ادامه داشت. در گزارش سومين روز آمده است : "نمايندگان شرکت کننده در جلسه روز چهارم کنگره به صف ايستادند تا با امضای پرچم همبستگی خود را با اعضای اتحاديه کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه اعلام کنند." اين گزارش می افزايد : "به دنبال دستگيری وسيع کارگرانی اعتصابی در ژانويه گشته، فعاليتهای بين المللی اتحاديه های کارگری به آزادی همه بازداشت شدگان بجز منصور اسانلو؛ رهبر اين اتحاديه که سلامتی اش همچنان رو به وخامت است کمک کرد." اتحاديه های کارگری خواستار آزادی بدون قيد و شرط اسانلو و همچنين بازگشت کارگرانی اخراجی به خاطر اعتصاب و به رسميت شناختن اين اتحاديه شدند. اين در حالی است که قرار است در روزهای آينده، بيانيه اعتراضی نسبت به وضعيت سنديکای شرکت واحد تهران از سوی اين کنگره صادر شود .
+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد 1385ساعت 13:34 توسط کارگران \|

	همدلی کارگران شاغل با کارگران اخراجی
در اعتراض به اخراج جمعي از شاغلان اين شركت؛ رانندگان شركت واحد امروز چراغ وسيله خود را روشن كردند تهران- خبرگزاري كار ايران رانندگان شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه در اعتراض به اخراج جمعي از همكاران خود, امروز چراغ اتوبوس خود را روشن نگاه داشتند. به گزارش خبرنگاران گروه كارگري ايلنا از سطح شهر جمعي از رانندگان خطوط مختلف شركت واحد, ضمن اعتراض به اخراج همكاران خويش و عدم پاسخگويي مسوولان, خواهان روشن شدن وضعيت رانندگان اخراجي شدند. يكي از رانندگان شركت واحد, گفت: سوال ما از مسوولان شركت واحد و اداره كار اين است كه با وجود گذشت نزديك به 6 ماه از اخراج رانندگان, آيا زمان رسيدگي به پرونده رانندگان اخراجي فرا نرسيده و اين كه بلاتكليفي همكاران ما تا چه زماني ادامه خواهد يافت. اين راننده اتوبوس كه از ذكر نام خود خودداري مي كرد, گفت: امروز به طور خودجوش چراغ ماشين خود را روشن كرديم تا مراتب اعتراض خود را به اخراج همكاران اعلام نماييم. يكي از رانندگان شركت واحد نيز دست نوشته‌‏اي را به يكي از خبرنگاران" ايلنا" نشان داد و گفت: به ما اعلام كرده‌‏اند كه در صورت سوال مردم پيرامون علت روشن نگاه داشتن چراغ اتوبوس در طول روز بگوييم كه اين اقدام در اعتراض به جنايات اسرائيل در لبنان انجام مي‌‏شود و يا اينكه به مناسبت روز پدر اين كار را انجام مي‌‏دهيم. يكي از فعالان سنديكاي کارگران شركت واحد نيز با اظهار بي‌‏اطلاعي از اين اقدام رانندگان, گفت: اگر اين چنين باشد, حركتي خودجوش است و ما اطلاعي نداريم. بنا بر اين گزارش، تا لحظه ارسال خبر، حركت نمادين رانندگان شركت واحد ادامه دارد.
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 22:25 توسط کارگران \|

	اعتراض به عدم پاسخگویی مسئولین وزارت کار ادامه دارد
تحصن كارگران اخراجي شركت واحدديشب در اداره كار شرق تهران ادامه يافت كارگران اخراجي: اداره كار تكليف را روشن كند تهران- خبرگزاري كار ايران كارگران اخراجي شركت واحد به منظور رسيدگي به شكايت خود , شب را در اداره كار شرق تهران به صبح رساندند و به اين ترتيب ،تحصن اين كارگران 24 ساعته شد . به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا, بنا بر اظهارات" سعيد ترابيان" از فعالان تشكل موسوم به سنديكاي كارگران شركت واحد، نيمه شب گذشته رئيس حراست اداره كار استان تهران با مراجعه به اداره كار شرق تهران ضمن تكرار وعده هاي گذشته مبني بر رسيدگي به پرونده كارگران سعي داشت به تحصن آرام كارگران پايان دهد كه با مخالفت و مقاومت تخصن‌‏كنندگان روبرو شد . اين فعال كارگري با اشاره به حضور عوامل امنيتي و انتظامي گفت: اگر مسوولان اداره كار به وعده هاي خود عمل مي كردند، دامنه اعتراض كارگران اخراجي شركت واحد گسترش نمي يافت. ترابيان افزود‌‏: كارگران شركت واحد خواهان رسيدگي به شكايت خود هستند و اين كه چرا وزارت كار از رسيدگي به مشكلات آنان خودداري مي‌‏كند , آنان هفت ماه است كه حقوق نگرفته اند و هيچ يك از مسوولان پاسخگو نيستند . پايان پيام
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 13:17 توسط کارگران \|

	تحصن کارگران اخراجی در اداره کار شرق تهران
تجمع دوباره اخراجي هاي شركت واحد در مقابل اداره كار شرق تكليف 55 كارگر اخراجي چه مي شود؟ تهران- خبرگزاري كار ايران جمعي از كارگران اخراجي شركت واحد به منظور روشن شدن وضعيت كاري خود از صبح امروز در مقابل اداره كار شرق تهران تجمع كردند . به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا," سعيد ترابيان" عضو هیئت مدیره سنديكاي کارگران شركت واحد يادآور شد: به دنبال ناآرامي‌‏هاي سال گذشته در شركت واحد، تعداد قابل توجهي از كاركنان اين شركت اخراج شدند كه با گذشت نزديك به 6 ماه هنوز 55 كارگر اخراجي در سرگرداني به سر مي‌‏برند . اين فعال كارگري با اشاره به حضور عوامل انتظامي و امنيتي در محل اداره كار شرق تهران افزود : با وجود آنكه مسوولان اداره كار و حتي عوامل نيروي انتظامي در تجمع چهارشنبه گذشته وعده داده بودند كه وضعيت اخراجي ها مشخص خواهد شد، اين موضوع تحقق نيافته وهيچ يك از مسوولان پاسخگو نمي باشند. به گزارش ايلنا، اين تجمع تا لحظه ارسال خبر ادامه داشت. پايان پيامد . به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا," سعيد ترابيان" عضو تشكل موسوم به سنديكاي شركت واحد يادآور شد: به دنبال ناآرامي‌‏هاي سال گذشته در شركت واحد، تعداد قابل توجهي از كاركنان اين شركت اخراج شدند كه با گذشت نزديك به 6 ماه هنوز 55 كارگر اخراجي در سرگرداني به سر مي‌‏برند . اين فعال كارگري با اشاره به حضور عوامل انتظامي و امنيتي در محل اداره كار شرق تهران افزود : با وجود آنكه مسوولان اداره كار و حتي عوامل نيروي انتظامي در تجمع چهارشنبه گذشته وعده داده بودند كه وضعيت اخراجي ها مشخص خواهد شد، اين موضوع تحقق نيافته وهيچ يك از مسوولان پاسخگو نمي باشند. به گزارش ايلنا، اين تجمع تا لحظه ارسال خبر ادامه داشت. پايان پيام
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مرداد 1385ساعت 13:16 توسط کارگران \|



+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم مرداد 1385ساعت 15:5 توسط کارگران \|

	احضار نايب رئيس سنديكاي شركت واحد به هفته بعد موكول شد
احضار نايب رئيس سنديكاي کارگران شركت واحد به هفته بعد موكول شد احتمال ارتباط استعفاي رئيس اداره كار شرق تهران و پرونده كارگران اخراجي شركت واحد تهران- خبرگزاري كار ايران احضار نايب رئيس سنديكاي كارگران شركت واحد به دادسراي ويژه كاركنان دولت به هفته بعد موكول شد . به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا‌‏," ابراهيم مددي" كه شنبه گذشته با هماهنگي وكلاي اين تشكل صنفي و بر اساس احضاريه دريافتي چهارشنبه 4/5/85 به دادسراي 4 ويژه كاركنان دولت مراجعه كرده بود، گفت‌‏: به دلايل نامعلوم تاريخ مراجعه به اين دادسرا به هفته بعد موكول شد . وي با اشاره به ماهيت و وظايف دادسراي كاركنان دولت افزود : با وجود آنكه اين نهادها وظيفه رسيدگي به تخلفات كاركنان وزارت خانه ها را به عهده دارند، جاي تعجب است كه رسيدگي به تخلف كارگران به عهده آنها واگذار شده است . "مددي" همچنين به مراجعه بي نتيجه 55 كارگر اخراجي شركت واحد به اداره كار شرق تهران اشاره كرد و افزود : در اين مراجعه كه از صبح تا ساعت 5 بعد از ظهر طول كشيد ، قرار شد كارگران فردا ( چهارشنبه ) براي دريافت شماره پرونده ثبتي جهت پيگيري شكايت خود در مراجعي چون ديوان عدالت اداري به اداره كار شرق تهران مراجعه كنند . اين فعال كارگري همچنين از شايعه استعفاي رئيس اداره كار شرق تهران و ارتباط آن با پرونده كارگران شركت واحد خبر داد و افزود : اين امر باعث سرگرداني بيشتر كارگران اخراجي شركت شده ومعاون اداره كار شرق تهران براي روشن شدن وضعيت كارگران در تلاش است . پايان پيام کد خبر: 333195
+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم مرداد 1385ساعت 14:51 توسط کارگران \|

	وكيل منصور اصانلو: قرار بازداشت موكلم سنگين است و منطبق با اتهامات وي نيست
وكيل منصور اصانلو: قرار بازداشت موكلم سنگين است و منطبق با اتهامات وي نيست تهران- خبرگزاري كار ايران وكيل مدافع منصور اصانلو، رييس بازداشت شده هيأت مديره سنديكاي شركت واحد ضمن انتقاد از ادامه بازداشت موكلش، قرار بازداشت موقت وي را مطابق با اتهامات اصانلو ندانست. پرويز خورشيد در گفت‌‏وگو با خبرنگار "ايلنا"، در خصوص آخرين وضعيت پرونده موكلش گفت: روز گذشته به همراه دكتر مولايي در شعبه 14 دادگاه انقلاب حاضر شديم و خواستار تبديل قرار بازداشت موقت موكل و مطالعه پرونده وي شديم كه با اين درخواست ما مخالفت شد. وي با بيان اينكه مفاد قانون اساسي، آيين‌‏دادرسي كيفري و قانون حقوق شهروندي در مورد اصانلو رعايت نمي‌‏شود، گفت: در ماده واحده قانون حقوق شهروندي به صراحت آمده است كه متهم بايد در دادسرا از وجود وكيل در پرونده برخوردار باشد، اين در حالي است كه موكل بنده در مرحله آخرين دفاع در دادسرا از داشتن وكيل محروم بود. وكيل مدافع منصور اصانلو با اشاره به اينكه وكلاي پرونده هنوز موفق به مطالعه پرونده رييس بازداشت شده هيأت مديره سنديكاي شركت واحد نشده‌‏اند، گفت: دادگاه نه وقت محاكمه را تعيين كرده و نه امكان مطالعه پرونده را به ما داده است. خورشيد با بيان اينكه قرار بازداشت موقت اصانلو منطبق با اتهامات وي نيست، اين قرار بازداشت را سنگين توصيف كرد. پايان پيام کد خبر: 333689
+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم مرداد 1385ساعت 14:49 توسط کارگران \|

	هيچ كس پاسخگوي كارگران اخراجي شركت واحد نيست
نايب رييس سنديکاي کارگران شرکت واحد: هيچ كس پاسخگوي كارگران اخراجي شركت واحد نيست تهران- خبرگزاري كار ايران مراجعه كارگران اخراجي شركت واحد به اداره كار شرق تهران باز هم بي نتيجه بود. به گزارش خبرنگار گروه كارگري ايلنا،"ابراهيم مدرسي"، نايب رييس سنديكاي كارگران شركت واحد، گفت: هيچ مقام مسئولي در اداره كار شرق تهران پاسخگوي روشن شدن وضعيت كارگران اخراجي شركت واحد نيست. اين فعال كارگري يادآور شد: دوشنبه گذشته، معاونت اداره كار شرق تهران وعده داد كه امروز (چهارشنبه) يا براي بازگشت به كار كارگران اخراجي با شركت واحد به نتيجه مي رسد و يا با ثبت پرونده شكايت اين كارگران، براي آنها هياتهاي تشخيص،تعيين تكليف مي‌‏كنند. بنا به اظهارات مددي با وجود مراجعه امروز اكثر كارگران اخراجي به اداره كار شرق تهران به غير از عوامل انتظامي و امنيتي هيچ مقام ديگري با آنها صحبت نكرده است. وي با بيان اينكه كارگران اخراجي در ساعات گذشته با حضور آرام خود نظم و آرامش عمومي را حفظ كرده‌‏اند، افزود: بي توجهي مسوولان به خواسته هاي كارگران باعث تحصن آرام آنها تا زمان پاسخ قطعي يا برخورد عوامل با آنها شده است. وي يادآور شد: كارگران اخراجي در جريان اعتصاب صورت نگرفته بهمن ماه سال گذشته و بي دليل از كار اخراج شده‌‏اند در حالي كه مراجع قضايي آنها را تبرئه كرده اند از اين رو خواهان بازگشت به كار هستند. پايان پيام کد خبر: 333791
+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم مرداد 1385ساعت 14:46 توسط کارگران \|

	کلامی از وکلای منصور اسالو
بيش ازهفت ماه از باز داشت آقاي اسالو رئيس هيئت مديره سنديکاي کارگران شرکت واحد سپري شده است،پيگيري حقوقي ومراجعات مکرر وکلاي وي به دادسرا ودادگاه نتيجه اي در پي نداشته است، تحقيقات مقدماتي وتکميل پرونده از طرف دادسرا انجام پذيرفته وجهت اتخاذ تصميم نهائي پرونده در اختيار دادگاه قرار گرفته ولي تا کنون وکلاي وي موفق به مطالعه پرونده نشده اند بنا به اظهارات آقاي اسالو در جريان ملاقات وي با وکلايش محرز گرديده که اتهام تفهيم شده به وي در سطح اتهامات تفهيم شده به ديگر اعضاي هيئت مديره سنديکاي کارگران شرکت واحد ميباشد که قبلا بازداشت شده بودند و با قرارهاي مناسب وثيقه وبعضا کفيل آزاد گرديده اند در اين صورت ادامه بازداشت آقاي اسالو هيچگونه توجيه قانوني ندارد. رعايت اصول قانون اساسي وقوانين موضوعه کشوري وعلي الخصوص قانون رعايت حقوق شهروندي ايجاب مينمايد که قرار بازداشت آقاي اسالو تبديل گرديده و ايشان با قرار تامين مناسبي آزاد شود،اتهام انتسابي به آقاي اسالو در رابطه با فعاليت سنديکائي وموضوعات مربوط به مسائل کارگري است،واضح ومبرهن است کارگران وزحمتکشان پشتيباني جز انسانهاي حق طلب وقلمهاي منصف نداشته و درعرصه مناسبات اجتماعي جز رنج و زحمت وعرق جبينشان حامي ديگري ندارند با اين وصف تکليف اخلاقي مسئولين قضائي اين پرونده در رعايت موارد قانوني دو چندان ميشود،وانصاف و دفاع از حقوق اقشار زحمتکش ايجاب ميکند روح قانون در رعايت عدالت و مساوات بکارگرفته شده تا جوابي باشد به سوالات بي پاسخ خانواده اسالو از وکلايشان وبلاتکليف ماندن زنداني که از بيماريهاي متعددي رنج ميبرد وجدانهاي حساس و بيدار را بيش ازاين آزرده نکند دکتر يوسف مولائي وپرويز خورشيد وکلاي منصور اسالو
+ نوشته شده در دوشنبه نهم مرداد 1385ساعت 1:42 توسط کارگران \|

	شکایت اتحادیه های جهانی به سازمان ملل در خصوص سرکوب کارگری در ایران
فدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری فدراسیون بین المللی کارگران بخش حمل و نقل شکایت اتحادیه های جهانی به سازمان ملل درخصوص سرکوب کارگران در ایران بروسل 25 ژوئیه 2006 اتحادیه جهانی ITF و هیئت اتحادیه بین المللی ICFTU امروز رسماً علیه ایران به تشکیلات کارگری بین المللی (ILO) شکایت کرد. این شکایت در پی بکار گیری مستمر روشهای تهدید آمیز علیه یکی از اعضاء اتحادیهITF صورت گرفت. امروز هیئتهای صنفی پرونده ای مفصل حاکی از تهدید مستمر علیه سندیکای کارگری شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه ( شرکت واحد ) ارائه داد. این تهدیدات نه تنها بر خلاف تمام معیارهای عدالت و حقوق بشر است بلکه ناقض کلیه اصولی است که جمهوری اسلامی ایران هنگام الحاق به ILO پذیرفته است. این سندیکا که در سال 1384 به عنوان یک اتحادیه کارگری مستقل تشکیل شده و به عضویت ITF پیوسته است، دائماً در معرض آزار، دستگیری و ضرب و شتم قرار داشته است. از جمله این اعمال، بازداشت منصور اسالو رئیس اتحادیه میباشد. گای رایدر دبیر کل ICFTU اظهار داشت اگر حکومت ایران فکر میکند میتواند کارگران شرکت واحد را با تهدیدات بی وقفه از مبارزه برای دست یابی به حداقل حقوق خود برای پیوستن به اتحادیه دلخواه و منتخب خود منصرف سازد و یا جنبش اتحادیه کارگری بین المللی از حمایت آنان در این مبارزه دست برمیدارد در اشتباه است . ما همچنان وضعیت دشوار این کارگران را به گوش مراجع مربوط خواهیم رساند و در صورت امکان با اعمال فشار بر حکومت ایران، آنان را متقاعد خواهیم ساخت تا به حقوق کارگران احترام گذارد. مک اوراتا دبیر بخش حمل و نقل داخلی ITF گفت : درخواست هزاران کارگر شرکت اتوبوسرانی که خواهان حق بیان خواسته هایشان بودند با چوب و چماق پاسخ داده شد. این اتحادیه در داخل و خارج از ایران به چراغ هشدار دهنده ای تبدیل شده است. شاید به همین دلیل است که حکومت و کارگران دست نشانده و تشکیلات خودی آن مصمم اند تا آن را نابود سازند. آنان فراموش میکنند که چشمان کارگران سراسر جهان نظاره گر آنها است. ما قصد داریم روشهای تهدید آمیز آنان را تا زمان آزادی منصور اسالو و تا زمان دست یابی کارگران به آزادی گرد هم آئی، ( که ایران به واسطه عضویت در ILO به حمایت از آن سوگند یاد کرده است) بر ملا سازیم.
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد 1385ساعت 8:50 توسط کارگران \|

	متن کامل شکایت کنفدراسیون آزاد کارگران وفدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل به دبیر کل سازمان بین الملل
شکایت اتحادیه های جهانی ، فدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری ، فدراسیون بین المللی کارگران بخش حمل و نقل ،به سازمان جهانی کار O I L درخصوص آزادی تشکل و سرکوب سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل آقای خوان سوماویا، دبیر کل سازمان جهانی کار ژنو، سوئیس فاکس: 41227997670 25 ژوئیه 2006 موضوع: آزادی تشکل ها: ایران – سرکوب سندیکای کارگران شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه جناب آقای سوماویا، بدین وسیله کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل شکایت مشترکی علیه دولت جمهوری اسلامی ایران در مورد خشونتهای اعمال شده در اصول آزادی تشکلها، حمایت از حق سازماندهی و پیمان های دسته جمعی خدمتتان تقدیم می کند .این شکایت به سازمان جهانی کار با توجه به سرکوب مداوم فعالیتهای به حق و قانونی اتحادیه کارگری سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه توسط دولت و عوامل آن و همچنین شرکت واحد تنظیم شده است. سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که منبعد "اتحادیه" نامیده می شود، از وابستگان رسمی فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل است. هئیت مدیره فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل در جلسه سالیانه ماه آوریل 2006 خود به اتفاق آرا تقاضای عضویت این اتحادیه را پذیرفت و بدنبال آن همه تشریفات رسمی شدن در اول ماه می 2006 تکمیل شد. سابقه شکل گیری اتحادیه این اتحادیه در سال 2005 پس از سالها کارآماده سازی توسط کارکنان شرکت واحد مجددا تاسیس شد. این اتحادیه در اصل در سال 1968 شکل گرفته بود اما بعدها توسط دولت منحل شد و شورای اسلامی کار در شرکت به کمک خانه کارگر جایگزین اتحادیه شد. از سال 1997، زمان وقوع انقلاب اسلامی در ایران دولت به اتحادیه های مستقل کارگری اجازه موجودیت نداده است. تنها تشکل "کارگری" که مقامات دولتی اجازه فعالیت به آن داده اند خانه کارگر است. قانون کار 1990 در ایران تصریح می کند که "کارگران... می توانند انجمنها و اجتماعات اسلامی" در محل کار تشکیل دهند. این انجمنها و اجتماعات اسلامی شورای اسلامی نامیده می شوند و در محیط های کار صنعتی، کشاورزی و سازمانهای خدماتی با بیش از 35 نفر کارگر، شورای اسلامی کار می تواند تشکیل شود. این شورا متشکل از نمایندگان سازمان کارگران و نماینده مدیریت است. زمانی که این گروهها شکل می گیرند هیچ تشکل کارگری دیگری نمی تواند تشکیل شود. این شوراهای اسلامی توسط خانه کارگر نظارت می شوند. خانه کارگر در اصل یک کانال دولتی برای کنترل کارگران است و علیرغم اینکه گاهی مسائل کارگری از قبیل دستمزدهای معوقه و یا سازماندهی تظاهرات اول ماه می در سال 2006را مورد توجه قرار می دهد اما بنظر می رسد که پشت این فعالیتها هیچ موجودیت واقعی وجود ندارد. این فعالیتها صرفا برای مهار و کنترل نارضایتی کارگران صورت می گیرد. هر موقعی که کارگران بخاطر تلاش برای سازماندهی یا پیمان دسته جمعی مورد آزار و ادیت قرار می گیرند و یا اعتصابات آنها حتی بطور وحشیانه ای سرکوب می شود هیچ مداخله جانبدارانه ای از کارگران از سوی خانه کارگر صورت نمی گیرد. بندرت خانه کارگر کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری را از اعتراضاتش علیه دولت بخاطرزندانی کردن کارگران مطلع کرده است. با این همه علیرغم اینکه کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری بارها تقاضای شواهدی مبنی بر نمایندگی آنها در امور کارگری کرده است اما آنهانتوانستند که شواهد مربوطه را تسلیم این کنفدراسیون کنند. نه این کنفدراسیون و نه فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل هیچ مدرکی مبنی بر تلاشهای خانه کارگر و یا شوراهای اسلامی کار برای مذاکره با کارفرمایان در باره شرایط کارگران و یا پیمان های دسته جمعی در دست ندارند. کارکنان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه مدتهای طولانی از اینکه" تشکلهای کارگری" موجود در سازمان موضوعات محیط کار را مورد توجه قرار نمی دادند دمغ بودند.مسائل محیط کار شامل دستمزهای پائین و ساعات طولانی کار، استفاده از اتوبوسهای از دور خارج شده، خستگی مفرط رانندگان بخاطر ترافیک سنگین، زیادی پرسنل اداری و فساد مدیریت بودند. بنا براین طبیعی بود که کارگران در شرکت واحد داوطلبانه تصمیم بگیرند تا ادبیات سازمان جهانی کار در مورد اتحادیه های کارگری و حقوق بشر را با آموزشهای منظم دوره ای مطالعه کنند. پس از چند سال، این جریان نهایتا منجر به تصمیم آنها برای سازماندهی نیروهای کارگران شد تا بتوانند نیازها و خواسته های کارگران در شرکت را نمایندگی کنند. درطول سال 2005 حوادث مربوط به تلاشهای مکرر در سازماندهی یک اتحادیه مستقل کارگری _همان سندیکا در زبان فارسی_ در شرکت واحد هم در داخل ایران و هم در خارج از ایران از نزدیک پیگیری می شد. تلاشهای بی وقفه کارگران در شکل دهی این اتحادیه با سرکوبهای مصممانه و غالبا بطور افراطی سبعانه ای از سوی کارفرمایان، نیروهای امنیتی و تشکل های رسمی کارگری مواجه می شد. قبل ازتشکیل جلسه افتتاحیه مجدد اتحادیه، همچنین درطول برگزاری این جلسه و حتی بعد ازآن کارگران و حامیان آنها مورد حملات وحشیانه و دستگیریهای غیر قانونی قرار گرفتند. از میان عوامل دو عامل علت شناخته شده توسط هم ایرانیان و هم فعالان اتحادیه های کارگری در خار ج از ایران است: اول تعداد کارگرانی که در این جلسه شرکت کردند (در یک نقطه بیش از نیمی از 16000 کارگر شرکت در فعالیتهای سازماندهی اتحادیه مشارکت کردند) و همچنین واکنش سیستم سیاسی و قضایی. مدیریت همچنین بطور مداوم ثابت کرده است که علیه تلاشهای کارگران برای سازماندهی است. مدیر شرکت، مصطفی نوریان و معاون ایشان آقای تیموری گفته می شود که بطور خاص در سرکوب فعالیتهای سازماندهی کارگران مداخله داشته اند. اولین آزار و اذیت فعالان اتحادیه در شرکت واحد اولین سرکوب تلاشهای کارگران شرکت واحد به اوایل سال 2005 بر می گردد زمانی که تعدادی از فعالان بخاطر فعالیتهای کارگری شان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. علی رفیعی بطورمرتب از یک واحد به واحد دیگر منتقل می شد و پرویز فرمين فر نه تنها اجبارا منتقل می شد بلکه مکررا برای بازجویی فراخوانده می شد. او همچنین در خانه اش تلفنی تهدید می شد. موسی بيك يار که بالاچبار منتقل شد با حذف پرداخت اضافه کاری و احضار به اداره حراست شرکت برای سوال و جواب های بی ربط مواجه شد. طی ماههای مارس و ژوئن سال 2005 هفت نفر مورد حمله قرار گرفتند و اخراج شدند. قبل ازاینکه کارشان را از دست بدهند اجبارا منتقل شدند، تنزل گروه و مقام دادند، اضافه کاریشان قطع شد، حقوقشان قطع شد واز ترفیع گروه محروم شدند. چند نفر از آنان به اداره حراست شرکت بدون حکم رسمی و به خارج از ساختمان شرکت فراخوانده شدند و مورد بازجویی قرار گرفتند. این کارگران به این نامها بودند: عبداله حاجی رومنان، عبدالرضا ترازی، احد فرشی، علی زاد حسینی، آیت جدیدی، ابراهیم مددی و منصور اسالو. اسالو از کارکنان 20 ساله شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه هدف مشخص در این آزار و اذیت ها بود. او عضو هئیت موسس اتحادیه بود که به ریاست هئیت مدیره اتحادیه برگزیده شده بود. ده نفر از کارگران به نامهای ذیل به همین دلیل اخراج شدند: عباس نژند کودکی، علی اکبر پیر هادی، امیر تاخیری، عطا بابا خانی، حسن کریمی، محمود هژبری، ناصر غلامی،سيد رضا نعمتی پور و سید بهروز حسینی. حمله وحشیانه به جلسه افتتاحیه اتحادیه در تاریخ نهم ماه می فراخون برگزاری جلسه بازگشایی رسمی اتحادیه مستقل در شرکت اتوبوسرانی واحد درمحل ساختمان انجمن کارگران نانوایی داده شد. انجمن صنفی نانوایان یک سازمان مستقل کارگری است که ساختمانش را در اختیار کارگران شرکت واحد قرارداده بود . جلسه با خشونت توسط تعداد زیادی از اعضای سازمانهای رسمی کارگران، خانه کارگر، و شورای اسلامی شرکت واحد به هم خورد. این حمله در ساعت 2 بعد ازظهربا ورود حدود 300چماقدار به محل ساختمان انجمن صنفی نانوایان اتفاق افتاد که شروع کردند به شکستن درو پنجره ها، پاره کردن اسناد و داغان کردن کتابهای کتابخانه. آنها همچنین به 10 نفر از اعضای کمیته افتتاح کننده حمله ور شدند. در این حمله، منصور اسالو مورد ضربات چاقو قرار گرفت. برخی منابع مدعی شده اند که جلال سعید منش عضو شورای اسلامی شرکت واحد که گفته بود قصد بریدن زبان و جدا کردن سر از بدن اسالو را دارد مقصر اصلی است. طبق گزارشها دستهای اسالو توسط حسن صادقی رئیس شورای عالی هماهنگ کننده شوراهای اسلامی از پشت بسته شده بود. در اثر این حمله، منصور اسالو برای بخیه زبان و پشت گردن در بیمارستان بستری شد . ابراهیم مددی کارگر فنی که با اقدامات تنبیهی مواجه شده بود به همراه چند نفر دیگر از فعالان اتحادیه در این حمله کتک خوردند. نیروهای امنیتی حاضر در صحنه هیچ مداخله ای نکردندوحوادث را ثبت کردند. آنها دوربین ها و نوارهای ضبط شده را ازآژانس های خبری و گزارشگران روزنامه ها مصادره کردند. اجتماع عمومی اتحادیه در دو نوبت بعدی بطور خشونت باری منحل شد در تاریخ 13 ماه می زمانی که کارگران شرکت واحد تلاش کردند تا جلسه عمومی برگزار کنند نیروهای امنیتی با همراهی اعضای خانه کارکر دوباره به جلسه حمله ور شدند. در اول ماه ژوئن در جریان سومین تلاش کارگران شركت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه برای برگزاری جلسه عمومی در ساختمان انجمن صنفی نانوایان، جلسه آنها با کوکتل مولوتف (یا مواد مشابه آتش زا) مورد حمله قرار گرفت و ساختمان تخریب شد. جلسه عمومی سرانجام در سوم ماه ژوئن برگزار شد. طبق گزارشها حدود 8000 نفر از 16000 کارگر شرکت واحد در این جلسه شرکت کردند و تصمیم گرفتند که به اتحادیه ملحق شوند. اولین موج بازداشتهای فعالان و اعضای اتحادیه در هفتم سپتامبر، نیروهای امنیتی تعدادی از اعضای اتحادیه را در جریان اعتراض به دستمزدهای معوقه بازداشت کردند. دستگیرشدگان منصور اسالو، ابراهیم مددی نائب رئیس هئیت مدیره اتحادیه، عباس نژند کودکی، ناصرغلامی، داوود نوروزی، حسن حاج علیوند و نعمت امیرخانی بودند. در روز هشتم سپتامبر آنها به دادگاه برده شدند و بخاطر "برهم زدن نظم عمومی" متهم شدند. آنها بطور موقت در روزهای بعد آزاد شدند. دومین سری دستگیریهای فعالان اتحادیه شرکت واحد در بیست و دوم ماه دسامبر، سیزده تن از رهبران اتحادیه توسط عاملین وزارت اطلاعات دستگیر شده و به زندان اوین در تهران، زندانی که به محل بازداشت و شکنجه زندانیان سیاسی معروف است برده شدند.اتهام آنها "فعالیتهای اتحادیه کارگری غیرقانونی" بود. بازداشت شدگان عبارت بودند از: منصور حیات غیبی، عباس نژند کودکی، عبدالرضا ترازی، علی زاده حسینی؛ غلامرضا میرزایی، حمید رضا رضایی فر، سید جواد سیدوند و مرتضی کمساری. شانزده نفر از فعالان اتحادیه در این زمان بازداشت شدند که ناصر غلامی، داوود رضوی، سعید ترابيان و یعقوب سلیمی از اعضای هئیت مدیره و بقیه از اعضای اتحادیه بودند به نامهای: رضا شهابی، امیر تاخیری، صادق خندان، علی ابراهیمی، صادق محمدی، حمید زندی، علی قربانیان، ارسلان زربارنیا، حسین مهدیخانی، حسین جوادی، مجید طلایی و اکبری. بدنبال اعتصاب عمومی توسط رانندگان شرکت اتوبوسرانی تهران در 25 دسامبر همه بازداشت شدگان ازاد شدند بجز منصور اسالو. در پایان سال 2005 6 تن از بازداشت شدگان به نامهای منصور حیات غیبی، ابراهیم مددی، عبدالرضا ترازی، غلامرضا میرزایی، عباس نژند کودکی و علی زاده حسین به دادگاه فراخوانده شدند و در ژانویه 2006 متهم به "اخلال در نظم عمومی" شدند. منصوراسالو متهم به تحریک برای شورش مسلحانه شد در پایان سال، منصور اسالو بدون دسترسی به وکیل مواجه با اتهاماتی شد از جمله تماس با گروههای ایرانی مخالف در خارج از کشور و تحریک به شورش مسلحانه علیه مقامات شد. از آن به بعد، برای مدت 6 ماه تا زمان تحویل این شکوائیه، منصور اسانلو در زندان اوین در بازداشت بسر می برد. در بیشتر مواقع از دسترسی به وکیل، دیدار با اعضای خانواده و همکاران محروم بوده است. قبل از این دستگیری، او تحت مداوای چشم که احتمالا به جراحات ناشی از درگیری نهم ماه می 2005 مربوط می شود قرار داشت. سلامتی او بطور روزافزونی به یک مسئله جدی تبدیل شده است. در این میان اتحادیه برای آزادی فوری و بدون قید و شرط اسالو فعالیت می کرد. علاوه بر این اتحادیه از دولت و شرکت واحد خواستار به رسمیت شناختن اتحادیه و در نتیجه انعقاد پیمان دسته جمعی با شرکت بود. هیچیک از این خواسته های بحق اتحادیه تامین نشد. در مقابل دولت و عاملین او با همکاری شرکت به مقابله بافعالیتهای بحق اتحادیه همچون اعتصاب و برگزاری جشن اول ماه می 2006 ادامه دادند. از آن به بعد یورشها و دستگیریهاافزایش یافت. دستگیری توده واری در پایان ماه ژانویه 2006 صورت گرفت که اتحادیه های کارگری در سراسر جهان در دو دهه اخیر شاهد چنین حجم دستگیری نبوده اند. در اوج دستگیریها، بیش از 1000 نفر بخاطر برنامه ر یزی برای اعتصاب یک روزه بازداشت شدند. بعدها شرکت واحد کارگرانی را که با اتحادیه همراهی کرده بودند به اخراج و یا بیکاری چند ماهه تهدید کرد. حمایت ملی و بین المللی از اتحادیه در این میان حمایت از اتحادیه وسعت گرفت و منسجم شد. نه تنها کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل از اتحادیه پشتیبانی کردند بلکه وابستگان این دو سازمان در پشتیبانی از کارگران اتوبوسرانی شرکت واحد تهران تظاهرات بر پا کردند. بسیاری از این اقدامات در همبستگی بین المللی بطور جزئی در گاه شماری وقایع در ذیل آورده شده است. گاه شماری وقایع عمده از ژانویه 2006 به بعد اوایل ژانویه در اول و دوم ژانویه کارگران اتوبوسرانی برای آزادی بدون قید و شرط منطور اسالو تظاهراتی را سازماندهی کردند. اتحادیه برای اعتصاب یک روزه در 28 ژانویه فراخوان داد. 26 – 29 ژانویه در حالیکه زمان اعتصاب برنامه ریزی شده نزدیک می شد، 8 نفر از اعبضای هئیت مدیره اتحادیه به دادگاه فراخوانده شدند و بدنبال ان از خروج آنها از ساختمان دادگاه ممانعت بعمل آمد. شهر دار تهران که قبلا به اتحادیه قولهایی داده بود، اتحادیه را غیر قانونی اعلام کرد و گفت که مانع اعتصاب خواهد شد. دولت و نیروهای امنیتی به همراه شرکت واحد ناوگانی از اتوبوس و رانندگان جدیدی برای شکستن اعتصاب به صحنه آوردند. آنها اتحادیه را به جمعی از "خرابکاران" و "شورشیان" متهم کردند. حدود یکصد نفر از اعضای اتحادیه در 27 ژانویه دستگیرشدند. روز بعد نیروهای امنیت و اعضای شرکت واحد رانندگان را کتک زده و وادار کردند که اتوبوسها را به راه اندازند. صدها راننده و زنان انها و حتی کودکانشان به زندان اوین منتقل شدند. دختر 12 ساله یکی از اعضای اتحادیه که کتک خورده بود و دستگیر شده بود شبانه به داخل ماشین پلیس پرت شده بود.نیروهای امنیتی برای شکستن اعتصاب از گاز اشک آور، باتوم و تهدید به تیراندازی به اعتصاب کنندگان استفاده کردند. روز بعد از اعتصاب همچنان بیش از 700 نفر از اعضای اتحادیه و تعدادی از حمایت کنندگان از آنها در بازداشت بسر می بردند. چندین گزارش مدعی شده اند که بیش از 1000 نفر در روز اعتصاب بازداشت شدند. حدود سی نفر از کارگران بازداشت شده بطور جدی مجروح شده و به مداوای فوری نیاز پیدا کردند. 30 ژانویه – 4 فوریه اتحادیه ها و سازمانهای غیر دولتی در سراسر جهان با رانندگان اتوبوسرانی اعلام همبستگی کردند. کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل و تعدادی از اتحادیه های وابسته به آنها در ژاپن، استرالیا، لوگزامبورگ، نروز، کنیا، انگلستان و آرژانتین آزادی کارگران بازداشت شده را خواستار شدند. تظاهرات اعتراضی در اتاوا و لندن بر پا شد. امنستی بین الملل نیز به این اعتراض پیوست. گروهی از خانواده اعضای اتحادیه و همسران کارگران بازداشت شده در تهران تظاهرات کردند."اتحادیه های جهانی" تحت هدایت کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل در یک حرکت متشکلانه اعلام کردند که روز بین المللی اعتراض اتحادیه های کارگری در 15 فوریه برگزار خواهند کرد. 6-13 فوریه در روز ششم فوریه، حزب اصلاح طلبان ایران، جبهه مشارکت اعتراضی را طرح کرد. مقامات شروع کردند به آزاد کردن کارگران از زندان و همچنان 15 بازداشتی در بازداشت موقت بسر می بردند. در حالی که بازداشتهای جدیدی نیز در این دوره صورت می گرفت. حدود یکصد نفر از کارگران در مقابل وزارت کار در تهران اعتراضی را برای دو روز پیاپی سازماندهی کردند. آژانس رسمی دولتی"خبرگزاری کار ایران" (ایلنا) در 11 فوریه گزارش کرد که "کمیته دفاع از سازمانهای آزاد کارگران در ایران" بیانیه ای منتشر کرده و خواستار آزادی بدون قید و شرط همه کارگران اتوبوسرانی در تهران شده است. این کمیته مرکب از 14 اتحادیه "سنتی" (بشرح ذیل) بودند. بیانیه به وزیر دادگستری، رئیس جمهور ایران، رئیس مجلس شورای اسلامی، اعضای کمیسیون کار و امور اجتماعی مجلس، وزیر کار و رفاه اجتماعی، شهردار تهران و همه آزانس های خبری و روزنامه های داخلی ایرانی ارسال شد. سازمانهای ذیل طبق گزارش ایلنا امضاء کننده این بیانیه بودند. انجمن صنفی آموزش رانندگی ایران، انجمن صنفی رانندگان اتوبوسرانی شهری ایران، انجمن صنفی رانندگان اتوبوسرانی شهری کرمان، انجمن صنفی معلمان آموزش رانندگی تهران، مشهد، اراک، اصفهان، انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران، اتحادیه نقاشان تهران، انجمن صنفی کارکنان بیمارستان خاتم الانبیاء،انجمن صنفی معلمان آموزش رانندگی خرم آباد، شورای اسلامی کار شرکت تهران شیمی، انجمن صنفی کارکنان بیمارستان مهراد 14 – 17 فورثه در روز15 فوریه روز اقدام اتحادیه های بین المللی برای ایران اقدامات اعتراضی وسیعی صورت گرفت. این ابتکار عمل با استقبال و مشارکت بسیاری از اتحادیه ها در سطح وسیع جهانی از جمله اتحادیه ها در منطقه خاورمیانه روبرو شد. اتحادیه ها با نمایندگان سیاسی ایرانی در ژنو،توکیو، بانکوک، مامبایی و ولینگتون دیدار کردند. عملیات اعتراضی در مقابل سفارتخانه ها در استرالیا، فیلیپین، نروژ، انگلستان و کانادا صورت گرفت. اتحادیه ها در بنگلادش، اتریش، ایالات متحده امریکا و همچنین در مصر، عراق، تونس و مراکش، و اردن تظاهرات اعتراضی برپا کردند. اتحادیه ها در استرالیا، کاناداف کره، روسیه، ترکیه و زلاند نو و بسیاری دیگر از کشور ها نامه های اعتراضی به دولت ایران ارسال کردند.. اتحادیه اتوبوسرانی تهران بیانیه ای در "حمایت و همبستگی بین المللی کارگران" در روز 16 فوریه صادر کرد. این بیانیه برملا کننده اطلاعیه مقامات ایرانی بود مبنی بر اینکه بازداشت شدگان بشرطی آزاد می شوند که تعهد نامه عدم مشارکت در فعالیتهای اتحادیه ای امضاء کنند. ظاهرا مقامات دولتی همچنین گفته بودند که "الان زمان مناسب برای اجازه به سازماندهی اتحادیه های کارگری در کشور نیست و هر کسی تصمیم بگیرد که در فعالیتهای اتحادیه ای مشارکت کند بعنوان مخالف نظام جمهوری اسلامی تحت تعقیب قرار می گیرد". 17-22 فوریه همه بازداشت شدگان بجز هفت عضو هئیت مدیره (منصور اسالو، ابراهیم مددی، منصور حیات غیبی، یعقوب سلیمی، علی زاد ه حسینی، محمد ابراهیم نوروزی گوهری) آزاد شدند. وزیر دادگستری؟ جمال کریمی راد اذعان کرد که همه این افراد بخاطر "عملیات غیر قانونی" بازداشت شده اند ولی مشخص نکرد که اتهامات انها چیست. مقامات و روزنامه های رسمی در این مورد سکوت اختیار کردند. کارگران اتوبوسرانی با برپایی تظاهرات اعتراضی در مقابل وزات کار در روز 22 فوریه خواستار بازگشت بر سر کار خود شدند. 4 مارس سخنگوی اتحادیه غلامرضا میرزایی در تهران دستگیر شد. 13- 15 مارس حدود120 نفر از کارگران بار دیگر در مقابل ادارات دولتی متعدد و دفتر شرکت واحد اتوبوسرانی در اعتراض به تداوم جدا کردن حدود 1000نفر از رانندگان اتوبوس از کار که حدود 6 هفته حقوقشان پرداخت نشده بود اجتماع کردند. در این میان لیست 46 نفره از کارگرانی که قرارداده ایشان به اتمام رسیده بود توسط شرکت واحد (به لیست ذیل مراجعه کنید) منتشرشد. این لیست شامل 5 عضو هئیت مدیره اتحادیه بود که هنوز در زندان بودند (با ستاره در لیست ذیل مشخص شده اند). شرکت اعلام کرد که این دستوری است از مقامات امنیتی رژیم. اسامی کارگران اخراجی به شرح ذیل است: محمد ابراهیم نوروزی گوهري، حسن کریمی، غلامرضا خوش مرام، هادی کبیری، محمد اسلامیان، غلامرضا فاضلی، عباس نژند کودکی، مسعود علی بابایی نهاوندی، حسن میرزایی، سید بهروز حسینی، عبدالرضا ترازی، غلامرضا میرزایی، نعمت اله امیر خانی، حسین کریمی سبزوار، یعقوب سلیمی، حبیب شامی نژاد، حسن کریمی، محمد نعمتی پور، سلطان علی شکاری، عطا باباخانی، فضل اله مظاهری، احمد مرادوند، علی اکبر پیرهادی، وهاب محمدی زرنکش، داوود نوروزی، سعید ترابیان، امیر قانعی، محمود هژبری، آیت جدیدی، علی زاده حسین، غلامرضا غلامحسینی، سید رضا نعمتی پور، غلامرضا خانی، امیر تاخیری، ابراهیم غلامی، سید داوود رضوی، سیدمحمد حسین دادخواه، مسعود فروغی نژاد، محمد صادق خندان، جمیل بهادری، منصور حیات غیبی، ابراهیم مددی*، سید حسین رخشت، ناصر غلامی، رضا شهابی 18 مارس – 10 آوریل همه بازداشت شدگان بجز منصور اسالو ازاد شدند. هر جند منصور حیات غیبی محددا بعد از 24 ساعت پس از آزادی اش دستگیر شد و باز هم آزاد شد. 27 آوریل هئیت مدیره فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل به اتفاق آرا تقاضای وابستگی اتحادیه را پذیرفت. 1 می 1000 پلیس و نیروی امنیتی 250 نفر از کارگران اتوبوسرانی را که در مقابل شرکت واحد اتوبوسرانی تهران برای برگزاری تظاهرات اول ماه می جمع شده بودند محاصره کردند و سیزده نفر از اعضای اتحادیه را دستگیر کردند. دستگیرشدگان عبارت بودند از عباس نزند کودکی، یعقوب سلیمی، محمود هژبری، غلامرضا غلامحسینی، غلامرضا میرزایی، حسن دهقان غلامرضا خانی،هادي كبيري و ابراهیم مددی نائب رئیس اتحادیه. 6 می 13 عضودستگیرشده اتحادیه بخاطر شرکت در تظاهرات اونل ماه می آزاد شدند. منصور اسالو همچنان در زندان بسر می برد. 15- 19 ژوئیه هشت عضو اتحادیه در جریان تظاهرات مسالمت آمیز در مقابل وزارت کار دستگیر شدند. دستگیرشدگان عبارت بودند از ابراهیم مددی، يعقوب سلیمی، عطا باباخانی، ناصر غلامی،حسين شهسواري ، سید رضا نعمتی پور، منوجهر مهدوی تبار و ابراهیم نوروزی گوهری. نامه های اعتراضی توسط کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری، فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل و اتحادیه کارگران آلمان وردی ارسال شد. همه بازداشت شدگان با وثیقه در روز چهارم آزاد شدند. منصور اسالو اما آزاد نشد. مذاکرات بین دولت ایران و کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری همانگونه که در قسمتهای فوقانی گزارش شد، کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل و همچنین تعداد بسیاری از وابستگان این اتحادیه ها بطور مستمر از دسامبر سال 2005 برای آزادی منصور اسالو، به رسمیت شناختن اتحادیه در شرکت واحد و حق اتحادیه در مذاکره و پیمان دسته جمعی با شرکت واحد فعالیت کرده اند. در سه چهار ماه گذشته، دولت ایران از طریق وزارت کار و رفاه اجتماعی در زمانهای متعدد ضمانتهای بسیار محکم و قاطعانه هم بصورت شفاهی و هم مکتوب داده است که در حال انجام همه اقدامات لازم برای آزادی مسلم منصور اسالوست. تماس های مستقیمی بین نمایندگان ارشد وزارت کار و دبیر کل کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری در ژنو در جلسه ماه مارس 2006 هئیت اداره کننده سازمان جهانی کاربرقرار شد. تماسهای بعدی بلافاصله قبل و بعد از روز جهانی کار (اول ماه می 2006) بشرح ماوقع فوق الذکر و بدنبال آن در طی جلسات نودوپنجمین کنفرانس بین المللی کار در ماه ژوئن 2006 برقرار شد. در اواسط ماه می بخصوص وزارت کار و رفاه اجتماعی حداقل به سه مناسبت به کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری نوشت که بطور فعال بدنبال ازادی منصور اسالو ست وابراز امید واری کرد که این تلاشها "به زودی به ثمر بنشیند" و اعلام کرد که " اخبار خوبی به زودی به کنفدراسیون خواهد رسید". درطول نود و پنجمین کنفرانس بین المللی کار توسط نماینده وزارت کار و رفاه اجتماعی اطمینان مشابهی به مقام رسمی کنفدراسیون داده شد. باید متذکر شویم که چندین نامه وزارت کار و رفاه اجتماعی به کنفدراسیون در اواسط ماه می 2006 به دبیر کل سازمان جهانی کار و همچنین مقامات ارشد این سازمان رونوشت شده است. موانع احتمالی آزادی اسالو هر چند همزمان باید یادآور شویم که وزارت کار و رفاه اجتماعی مکررا اشاره کرده است که مشکل آزادی اسالو به وزارت کار بر نمی گردد بلکه به دستگاههای قضایی جمهوری اسلامی ایران و بطور خاص به وزارت اطلاعات مربوط است که وزارت کار چندین جلسه در سطح بسیار ارشد با آنها داشته است. در حالی که وزارت کار و رفاه اجتماعی اذعان کرد که این تلاش ها تاکنون موفق نبوده است، به برخی عوامل نامعلوم در پرونده اسالو اشاره کرد که از این منظر تمایل داشت نشان دهد که بازداشت او به فعالیتهای مرتبط با اتحادیه کارگری بر نمی گردد بلکه به اتهامات نامشخص دیگری مربوط است. . نماینده وزارت همجنین دعوت قبلی از هئیت کنفدراسیون را برای سفر به کشور تکرار کرد و اینکه اطمینان می دهد که این هئیت اجازه ملاقات با آقای اسالو را در خارج و یا داخل زندان خواهد داشت و زندانی در آن زمان به کنفدراسیون اطمینان خواهد داد که اوهر گونه فعالیت اتحادیه ای را کنار گذاشته و دیگر خود را فعال اتحادیه کارگری نمی داند. این بخشهای اخیر بویژه، در حدی که آنها توصیف کرده اند سایه تهدید آمیزی مبنی بر انسجام روانی و فیزیکی فعلی منصور اسالو و منشاء نگرانی های بیش از حد این کنفدراسیون و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل است. به هر مناسبتی کنفدراسیون به روشنی اعلام کرد ه است که نمی تواند رفتارش را در این مورد بسیار مهم بر عوامل مشخص نشده تعیین کند و اینکه اگر دولت عوامل دیگری علیه اسالو بغیر از تعهد او به فعالیت اتحادیه کارگری و مشارکتش در ان وفعالیتهای رهبری بحق اتحادیه کارگری دارد باید زندانی را به صحن علنی دادگاه بیآورد، رسما اورا محاکمه کند و در عین حال اجازه دسترسی نامحدود به وکیل مدافع را به او بدهد. با حداکثر شناختی که کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل دارند تا لحظه نگارش این متن این اتفاق نیفتاده است. ملاقات وکلای اسالوبا موکل در حقیقت اولین ملاقات بین آقای اسالو و وکلای او طبق اطلاعات ما همین اواخر صورت گرفت در سوم تیرماه 1385 (حدود 24 ژوئن 2006). در این تاریخ طبق خبر خبرگزاری رسمی دولتی دانشجویان ایرانی (ایسنا) وکلای او آقایان یوسف مولایی و خورشید با اسالو در اوین دیدار کردند.آنها مکررا نگرانیشان را از سلامتی ایشان بویژه وضعیت چشمهایش ابراز داشتند. آنها همچنین چندین بار تاکید کردند که تقاضای انتقال پرونده ایشان را از اوین به دادگاه انقلاب داشتند اما تاکنون ناموفق بوده اند. طبق استباط شاکی، این تقاضا با تمایل وکیل مدافع بوجود آمده است تا مورد قانونی ایشان از نظارت وزارت اطلاعات ( امنیتی یا جاسوسی) به سیستم قضایی منتقل شود. از نظر وخامت رویدادهایی که در بالا تشریح شد و تداوم بازداشت رهبراتحادیه، منصوراسالو، کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری و فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل تقاضا دارند که جنابعالی این شکایت را در کمیته آزادی انجمنها بعنوان یک شکایت اصلی علیه دولت جمهوری اسلامی ایران مورد رسیدگی قراردهید. ارادتمند گای رایدر دبیر کل کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد کارگری دیوید کاک رافت دبیر کل فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل
+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد 1385ساعت 8:44 توسط کارگران \|