آیت الله سید علی خامنه ای

رهبر جمهوری اسلامی ایران

جماران

تهران, ایران

آیت الله عزیز:

به نمایندگی از طرف بیش از 3 میلیون زنان و مردان کارگر عضو کنگره کار کانادا ( سی ال سی )  این نامه را مینویسم تا محکومیت اقدامات دولت شما را در مورد کارگران و حقوق انسانی برحق آنها در ایران, با قوی ترین عبارات ممکن بیان دارم.

در 19 اکتبر 2006 یک روزنامه آی سی تی اف یو –  ای پی آر او به نقل از علیرضا محجوب – رئیس اجرایی خانه کارگر (یک دستگاه وابسته به دولت ایران ) بیان میدارد : " تاکنون قریب به 200 هزار کارگر در 500 کارخانه  ماههاست که حقوقی دریافت نکرده اند.... بعضی از این کارگران تقریبا مدت 50 ماه است که منتظر دریافت دستمزدهای خود هستند. "  آقای محجوب پیشنهاد میکند که مجلس باید در لایحه بودجه آینده, مزدهای عقب افتاده را مورد ملاحظه قرار دهد. بنا به گفته وی, حدود 5/18% از 70 میلیون جمعیت کشور در زیر خط فقر زندگی میکنند.

در دوسال اخیر,  علیرغم سرکوب دولت شما, ما شاهد هزاران اعتراض در محیط های کار در همه بخشها هستیم. این کارگران شجاعت بسیاری دارند و جامعه بین المللی از اقدامات آنها پشتیبانی میکند.  همه اقدامات کارگران, با سرکوب شدید نیروهای امنیتی روبرو گشته و به از دست دادن کار و زندانی گشتن و مورد شکنجه قرار گرفتن آنها, منجر شده است.  ما میدانیم که هر روزه پلیس مسلح ضد شورش به کارگرانی که گردهم میآیند تا حقوق اولیه خود را مطالبه نمایند,  حمله میکند.

اتهاماتی که به کارگران بسته میشود از این قرارند: پخش تبلیغات علیه جمهوری اسلامی در محیط کار؛ مصاحبه با ایستگاه های رادیویی ضد انقلابی دشمن؛ سازماندهی تجمعات ؛ همکاری با گروههای مخالف به منظور تجاوز به قانون ؛ و زیرپا نهادن امنیت عمومی کشور از طریق ارتباط با کشورهای خارجی.  کارگران به دلایل فوق متهم شده, با وثیقه آزاد گشته و منتظر محاکمه خویش اند. بسیاری از آنها بدون هیچ دلیلی همچنان در زندان بسر میبرند.

این حملات فقط به خود کارگران محدود نمیشود. اعضا خانواده آنها, از جمله  بچه های نوجوان و کهنسالانی که از کارگران حمایت مینمایند, مورد آزار و اذیت و کتک قرار گرفته اند.  علاوه براین,  در برخی مواقع حتی اقوام کارگران, خود نیز به زندان افکنده شده اند. آزار و اذیت اعضاء سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران – همچنین مسئله مفتضح و رنج 7 کارگر سقز در تحت فشارهای سخت زندان –  وضعیت کارگرانی را که با دستگاه های امنیتی دولت شما روبرو میشوند, نمایان میسازد. 

تجاوز به حقوق اتحادیه ای  کارگران, بطور وسیعی توسط  آی سی اف تی یو و دیگر نهادها ( از جمله عفو بین الملل, دیده بان حقوق بشر, گزارشگران بدون مرز, سازمان جهانی قلم و سازمان آزادی بین المللی تبادل نظر – این فقط نام های تعدادی از سازمان ها است ) مستند گشته است.  علیرغم قول هایی که وزارت کار به سازمان هایی چون آی سی اف تی یو  و آی ال او داده است,  وزارت کار ایران به هیچ یک از شکایات ما رسیدگی نکرده است. 

بعنوان رهبر انقلاب ایران, شما درک خواهید کرد که همکاری بین سازمان های اتحادیه ای جهانی یک عنصر پایه ای در همبستگی اتحادیه ای بوده و در تحت اصول حق آزادی تشکل, مورد تضمین قرار گرفته است.  همانگونه که ما بارها ادرات مربوطه شما را مطلع ساخته ایم, ایران بخاطرعضویت در آی ال او موظف است به این اصول احترام بگذارد.

شما بزودی به بیست و هشتیمن سالگرد انقلاب 1979 پا میگذارید.  اصول رهنمودی و اهداف اعلام شده این انقلاب, دمکراسی, آزادی, تساوی و برابری بود. این قول ها برای مردم کارگر در ایران مادیت نیافته است.  به جای رهایی کارگران از فلاکت ها, این انقلاب به سرکوب ظالمانه و مداوم آنها منجر شده است. 

ما بهمراه جنبش بین المللی کارگری, به حمایت خود از اتحادیه های مستقل و زیر نظر داشتن وضعیت حقوق کارگری در ایران, ادامه خواهیم داد.  

مصرانه از شما میخواهیم که به اقدام فوری جهت تأمین استانداردهای بین المللی دست زده و به استفاده از خشونت بر علیه کارگرانی که در گیر فعالیت قانونی اتحادیه ای هستند, پایان بخشید.

با احترامات فائقه

کنت  وی جورجتی

پرزیدنت

رونوشت به:

کارکنان سی الی سی

کمیته اجرایی سی ای سی

گای راید, رئیس آی سی اف تی یو

دیوید کاکرافت, رئیس آی تی اف

نیل کیرنی,  رئیس آی تی جی ال دابلیو اف

جناب پیتر مک کی, وزیر امور خارجه کانادا

جناب ژان – پیر بلاک بورن, وزیر کار کانادا

احمدی نژاد, رئیس جمهور ایران

وزارت کار و امور اجتماعی ایران

سفارت ایران در اتاوا

بـر روي سندان ضربـه هاي پتك تـو عـمـري

هـر آهن تـفـتـيـده را شـكلـي دگـربـخشيـد

هـر جـا كـه بـودي ، كار تو رنـج و تـلاش تو

در سـاخـتن و درنـظم ايـن عـالم ثـمر  بخشيد 

با دستهاي تـو بس دشت هاي خشك ولم يزرع

از خـرمـي و از طـراوت چـون بـهشـتـي شـد

بـس خـانـه هـا كـردي بـنـا امـا نـصـيـب تـو

يـك خـانـه تــاريـك بـا ديـوار خـشتـي شـد 

بـر خـاك هـر جـا دسـت تـو افشاند بذري را

بـاران رسيـد و قـحط سالي رخت خود برچيد

سـهم تـو اما نـان خشكي شــدكـه آن را هـم

دزد گـرانـي بـي گـمان از سفــره ات دزديد 

عـالـم بـه تـو مـديون و تـو مـديون بـازويت

فـرق تـو شـايـد بـا هـمه، تـنـها قـناعـت بـود

هـر كـس بـه فــكـر بـيشـتـر امـا بــراي تــو

چـيـزي كـه ارزش داشـت لبخند رضايت بود 

قــدر تــو را مـردان سـرمـايـه نـدانـسـتـنـد

تـنـها چـپـاول را بــه خـاطـر داشـتـنـد آنـها

امــرو ز امــــا مـيـتــوانــد دسـتـهـاي تــو

د ر دسـت مــن روشـن كـند تـكليف فردا را

بــگـذار تـا فـردايـمان روشـن تـريـن بـاشد

فـردا از آن مـاسـت مـا بـا هـم اگـر بـاشيـم

ديـگـرچـپاول نـيست،سـختي و محنت نيست

بـا يـك تـلنـگر بـي گمان از هـم نمي پاشيم 

رويـاي مـن ، رويـاي تـو ، رويـاي فـرزندت

رنـگـي دگـر خـواهـد گـرفـت از اتـحاد ما

فـرداي فـرزندان ما در خود نـخواهد داشت

فـقر و نـداري،مـحنت وغم ، رنج و سختي را 

بـايد از اين پس قـدر خود را خوب بشناسـي

بـايد از اين پس خـانه ات روشن ترين بـاشد

بـايد بـداني فـقـر را هـم مي توان خـشكانـد

بـايـد از ايـن پـس فـكر تـو تـنها همين باشد 

شاعـر : داود نوروزي 

مسئول كميسيون فرهنگي سنديكاي كارگران

شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه

به مناسبت دستگيري گروهي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران

در سال 1384 به جرم سنديكا خواهي