از پايمال كردن قانون و حقوق كارگران خودداري و به قول خود وفا كنيد

همزمان با اعتراضات كارگران شركت واحد در زمستان 1384 كه با دستگيري ، زندان ، اخراج و كتك خوردن كارگران و همسران و فرزندان آنها از سوي مجموعه ي شوراهاي اسلامي كار شركت واحد و حراست شهرداري و شركت واحد ، وزارت اطـلاعات و  نيروهاي اطلاعاتي و امـنيتي نيروي انتظامي  روبرو گـشـتـه و تا امروزاين رفتارهاي غير قانوني و ناعادلانه ادامه داشته  كه دستگيري آقايان منصور اسالو ، سيد داود رضوي ، عبدالرضا طرازي و غلامرضا غلامحسيني در روزهاي اخير از تازه ترين موارد آن بوده است .در نتيجه اين اعتراضات مديريت شركت واحد بر كنار و با تصميم مسئولان طراز اول ، شركت واحد مستقيما" زير نظر شهرداري قرار گرفت و آقاي قاليباف مسئوليت عاليه شركت واحد را بعهده گرفت . ايشان در اجتماع اعتراضي منطقه 6 اتوبوسراني ، ورزشگاه آزادي و در ملاقات با اعضاي هيئت مديره ي سنديكاي كارگران شركت واحد اعلام نمودند: ««كارگران زحمتكش شركت واحد داراي سي وچهار مشكل هستند و اينجانب قول مي دهم همه آنها را در كوتاهترين زمان به نحو احسن برطرف نمايم»» و در مقابل فرياد اعتراضي حاضران ايشان گفتند: « يك مرد به شما قول مي دهد »كارگران يكبار ديگر چوب صداقت و دلسوزي خود را خوردند و قول آقايان را قبول كردند

 

همكاران شريف و زحمتكش

بخشي ازخواسته ها كه قول انجام آنها داده شده بود ولي تحقق نيافت وكارگران كماكان خواستاراجراي ؛آنند به شرح زير است :

1-  بازگشت به كار همه كارگران كه بدليل دفاع از حقوق كارگران و همكاران از كار معلق شده اند

2-  افــزايـش دسـتمزد ها تـا حـد تـامـين مـخارج زنـدگي شـايسته يـك خـانـوار چهار نفره

3 -  رسمي نمودن كليه رانندگان و كارگران قراردادي و دادن سهميه شير و نهار به رانندگان و كاركنان خطوط و بـخشها

4 -  ديدار ونشست دوره اي شـهردار با نمايندگان سنديكا جهت برنامه ريزي و پي گيري رفع مشكلات عمومي كارگران شركت واحد

5 -  رفــع مشكلات مسكن كــارگران و تـعاوني هاي مـسكن و مـصرف و اعـتبار

6 -   تامين كمك راننده جهت اتوبوسها و برقراري سرويس برگشت رانندگان صبح كار و آمدن رانـندگان عـصر كــار

7 -  استاندارد سازي مناطق و تعميرگاهها از نظر بهداشت و علائم راهنمائي و كف سازي  و غيره

8 -  رفع تبعيض بين كـارگران شـركت واحد و كاركنان شهرداري تهران از جـمله حـق مـسكن ،حـق اولاد وبيمه درماني

9 -   عدم اجراي ساختمان سازي براي كاركنان درزمين تعميرگاه سابق شماره2 واقع درمقابل اداره مركزي شركت واحـد

اما متاسفانه بجز گسترش خصوصي سازي كه بعضا"منافع آن نصيب بعضي از نور چشمي ها و از ما بهتران و مديران شركت واحد و باعث افزايش گراني كمر شكن هزينه حمل و نقل شهروندان تهراني شده نتيجه اي حاصل نشده است .

 

همكاران گرامي

 

هم اكنون با وجود نارضايتي شديد و گسترده ي شما عزيزان و اعتراضات مستمر و وسيع سازمانهاي بين المللي و كارگري جهان در يك رفتار صد در صد غير قانوني و ناحق مدت يازده ماه است تعداد پنجاه نفر از همكاران فعال سنديكايي شما بدليل دفاع از حقوق كارگران از كار معلق و بدون دريافت دستمزد و محروميت از بيمه خدمات درماني خود و خانواده هايشان بين قيچي نيروهاي اطلاعاتي و وزارت كار دولت مهرورز و شهرداري به اصطلاح مردم گرا زندگي سختي را مي گذرانند.

آقايان مسئولين بار ديگر اعلام مي كنيم: صورت مسئله را پاك نفرمائيد ، مسئله را حل نمائيد

 

 سنديكاي كارگران شركت واحد

 

 اتوبوسراني تهران و حومه

 

                                                                                                                                               20/9/1385

 

 

 

 

 

 

 

    

 

 

 

مروري بر دستاوردهاي سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران وحومه

 

 

با همت،پشت كار و مبارزات طولاني سنديكاي كارگران شركت واحد و با تلاش وپشتيباني گسترده شما همكاران گرامي دستاوردهاي زيادي حاصل گرديده كه براي آشنايي بيشتر ، اين دستاوردها را به آگاهي شما ميرسانيم :

1 – تلاش وكوشش دائمي جهت افزايش آگاهي و همبستگي شما خدمتگزاران واقعي مردم و پي گيري مستمر حقوق عموم همكاران گرامي در مراجع گوناگون همانند وزارت كار، شهرداري وغيره

2 - به رسميت شناختن سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني از طرف سازمان بين المللي كار (ILO ) و دعوت رسمي از سنديكاي كارگران شركت واحد جهت شركت در همايش سازمان بين المللي كار در شهرهاي تبريز و كرمان در آبان ماه 1385و عضويت در فدراسيون جهاني كارگران حمل ونقل (ITF) واتحاديه جهاني كارگران (ITUC) و برقراري ارتباط با كنفدراسيون عالي كارگران فرانسه (CGT)، اتحاديه هاي كارگري كانادا و بسياري از اتحاديه هاي كارگري ديگر

3 – پايان بخشيدن به مديريت دو گانه شركت واحد و انتقال مديريت شركت واحد زير نظر مستقيم شهرداري تهران و بركناري بسياري از مديران ناكارآمد و مطرح شدن مسائل و مشكلات عمومي شركت واحد در بالاترين سطوح مقامات كشوري

4 – شكايت از شوراي اسلامي كار در مراجع وزارت كار بطوريكه هم اكنون مدت شش ماه است ، شوراهاي اسلامي كار شركت واحد غير قانوني و فاقد اعتبار گرديده اند

5 – جلوگيري ازكسر نمودن مبلغ هزارتومان ماهيانه ازحقوق كليه همكاران درسال 1383«از طريق شكايت به بازرسي كل كشور»

6 – دريافت بن كمك هزينه در سالهاي اخير و در سال جاري به مبلغ چهار صد وپنجاه هزار تومان   (450000 تومان)

7 – پي گيري اجراي طرح طبقه بندي مشاغل ،اگر چه بصورت ناقص اجرا شده اما باعث افزايش حقوق همكاران تا 30 % در سال  1385 گرديده است

8 – پي گيري اجراي مقاوله نامه هاي حقوق بنيادين كار سازمان بين المللي كار در ايران

9 – دريافت 62 روز دستمزد عيدي و پاداش وكت و شلوار در اسفند ماه و تاسيس تعاوني مسكن ، مصرف ، اعتبار و ايجاد مجتمع ورزشي و دريافت 100% دستمزد بيمه حوادث ناشي از كار و دريافت لباس كار  و صابون و شير براي كارگران فني و انعقاد پنج پيمان دسته جمعي از تلاشهاي سنديكاي كارگران شركت واحد در سالهاي قبل و بعداز انقلاب بوده است

 

همكاران گرامي

 

تعداد 50 نفر از همكاران فعال سنديكايي شما معلق از كار بوده واز دريافت هرگونه دستمزد و حقوق و خدمات درماني محروم هستندوكماكان پيگير حقوق صنفي وسنديكايي هستند  

اتحاد ، آگاهي و پشتيباني شما همكاران گرامي از سنديكا ي كارگران شركت واحد ضامن حفظ حقوق حقه و بهبود شرايط كار و زندگي خواهد بود

 

سنديكاي كارگران شركت واحد

اتوبوسراني  تهران و حومه

             10 / 9 / 1385

 

 

          

يك پيروزي ديگر

 با سلام به همكاران شريف  زحمتكش و عموم كارگران و هم ميهنان آزاده و گرامي

 

 

اخيرا"از طريق بخش آسيايي سازمان بين المللي كار(ILO) كه به عنوان بالاترين نهاد كارگري بر عملكرد دولتهاي جهان نظارت دارد و دولت ايران نيز بيش از پنجاه سال عضو اين سازمان است طي ارسال نامه رسمي كه نسخه اي از آن به وزارت كار ارسال شده است از سنديكاي كارگران شركت واحد تهران دعوت نموده كه در اجلاس آن سازمان كه تحت عنوان «راهبرد سنديكاها ، خصوصي سازي و جهاني شدن » در تاريخ 17 ، 18 ، 21 و 22 آبان ماه1385 در شهر هاي تبريز و كرمان با هزينه سازمان بين المللي كار(ILO) برگزار مي شود شركت نمايد.

پيرو اين دعوت نمايندگان سنديكاي كارگران شركت واحد در تبريز با 11 نفر و در كرمان با 4 نفر به سر پرستي آقاي منصور اسالو رئيس هيئت مديره سنديكاي كارگران شركت واحد در اين اجلاسها فعالانه حضور يافته و ضمن گزارش مسائل و مشكلات كارگران شركت واحد گفتگو هاي وسيعي را با نماينده سازمان بين المللي كار(ILO) «آقاي دكتر پانگ سول آهن » انجام دادند و ايشان ضمن توجه ويژه به نمايندگان سنديكا قول همكاري هاي زيادتري را در آينده اعلام نمودند.

 

همكاران شريف و هم ميهنان گرامي

 

دعوت سازمان بين المللي كار(ILO) از سنديكاي كارگران شركت واحد بعنوان يك سازمان واقعي كارگري مطابق با استانداردهاي جهاني در دوراني صورت مي گيرد كه سركوبها ،بگير و ببندها ، زندانها ، اخراجها و ديگر رفتار هاي خلاف قانون و غير انساني عليه فعالان و اعضا رهبري سنديكاي كارگران شركت واحد بصورت دائمي در جريان است و تازه ترين مورد شاخص آن دستگيري و ضرب و شتـم و زنداني شدن دوبـاره آقـاي  منصور اسالو رئيس هيئت مديره سنديكاي كارگران شــركت واحـــد در مورخه 28 / 8 / 1385 بوده است.

 سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه ضمن اعتراض شديد به اقدامات خلاف قانون و مقررات و رفتارهاي سركوبگرانه عليه سنديكا ، از مقامات مسئول مي خواهد هر چه زودتر آقاي منصور اسالو رئيس هيئت مديره سنديكاي كارگران شركت واحد را از زندان آزاد نمايند .

سنديكاي كارگران شركت واحد از همه سازمانها و نهادهاي كارگري در جهان به ويژه از كنفدراسيون  بين المللي كارگران ، فدراسيون كارگران حمل ونقل وديگر نهادهاي بين المللي و شخصيت هاي عدالت خواه و  آزاده جهان مي خواهد از درخواست آزادي منصور اسالو پشتيباني وسيع خود را اعلام نمايند.

بار ديگر از مقامات مسئول كشور در خواست مي شود نسبت به رعايت استانداردهاي حقوق كارگري از جمله حقوق بنيادين كارو بويژه حق آزادي فعاليت سنديكاهاي كارگري(مقاوله نامه 87) تعهدات و وظايف خود را اجرا نمايند  .

 

 

 

سنديكاي كارگران شركت واحد

اتوبوسراني تهران و حومه

                                                                                                                                            18/ 9 / 1385

             

گزارشي از چگونگي شركت هيئت سنديكايي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه در همايش سازمان بين المللي كار در تبريز وكرمان

 

بنا بر دعوت رسمي سازمان بين المللي كار از سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران وحومه جهت شركت درهمايش كارگاه آموزشي تحت عنوان««راهبرد سنديكاهاي كارگري وخصوصي سازي وجهاني سازي »» در شهر تبريز وكرمان كه از طريق ارسال ايميل صورت گرفت بنابر اين براي شركت در روز دوم و آخر همايش تبريز شبانه با اتوبوس بصورت يك گروه سيزده نفري به سرپرستي آقاي منصور اسالو به طرف شهر تبريز حركت نموديم صبح روز پنجشنبه مورخه 18 / 8 / 1385  هيئت سنديكايي به محل برگزاري همايش واقع در هتل تبريز شهر تبريز رسيده در آستانه ورودبه محوطه هتل از طرف افراد لباس شخصي به آقاي منصور اسالو و ديگران  اخطار داده شد كه وارد هتل نشويم از آنان كارت شناسايي و يا برگ ماموريت و دليل عملشان پرسيده شد كه پاسخگو نبودند و بالحني زشت و رفتار خشونت آميزي پي در پي اخطار مي دادند و همزمان چهار دستگاه خودروي پليس نيروي اتتظامي با ماموران ويژه در محل حاضر و بلافاصله ماموران نمايندگان سنديكا و دو نفر ديگر از نمايندگان كارگري شهر تبريز، كه به استقبال هيئت سنديكايي آمده بودند را با زور به داخل اتومبيل قرار دادند و هر چه ما اعتراض مي كرديم و خواستار رعايت قانون و دليل بازداشت خود را مي پرسيديم پاسخي بجز خشونت وتندي مشاهده نشد ، حتي آقاي گوهري بدليل اعتراض مورد ضرب وشتم واقع شد . بعضي از افراد پليس بازداشت كننده مي گفتند ما ماموريم و معذور ما خود نيز از دليل بازداشت شما بي خبريم ، بعد از بازداشت به كلانتري 20 تبريز انتقال يافتيم . در كلانتري تلفنهاي همراه همه ما توسط پليس جمع آوري گرديد و از دليل بازداست ما اعلام بي خبري مي نمودند. سربازان با حالتي احترام آميز با ما رفتار مي كردند . جواني لباس شخصي كه به نظر مي رسيد از بخش ويژه اطلاعات با شد چند بار قصد بازجوئي از بازداشت شدگان را داشت كه با تذكرات قانوني و حقوقي به مامور مذكور بازجوئي انجام نگرفت . بالاخره بعد از بحث و مذاكرات بسيار و پي گيري دوستان در خارج از كلانتري واقدام نماينده (ILO )آقاي پانگ سول آهن ، بعد از حدود پنج ساعت بازداشت در دفتر رئيس كلانتري 20 با پوزش خواهي ماموران پليس از كلانتري خارج و به محل همايش واقع در هتل تبريز رفتيم . آقايان منصور اسالو ، ابراهيم مددي ، ابراهيم نوروزي گوهري ، سلطانعلي شكاري وعطا بابا خاني در سالن همايش حضور يافته و نماينده( ILO) به استقبال هيئت سنديكائي آمده و با آقاي اسالو گفتگو كرده و تاسف خود را از بازداشت گروهي بيان و اعلام نمودند موضوع را به سازمان بين المللي كار گزارش مي نمايند.

 

در آخرين بخش همايش در بعد از ظهر پنجشنبه نوبت سخنراني به آقاي منصور اسالو داده شد و ايشان بدليل ناراحتي جسمي ميكروفون را در اختيار ابراهيم مددي قرار دادند . نامبرده ضمن اعتراض شديد به رفتارهاي غير قانوني عليه فعالان سنديكائي و حقوق كارگري گزارش فشرده اي از وضعيت سخت و سركوبگري كه در دو سال گذشته عليه فعالان سنديكائي انجام شده ارائه نمودو نسبت به رفتار  خانه كارگريها در دوران پس از انقلاب اعتراض شديد خود را اعلام نمود و ضمن در خواست پايان سر كوبگري عليه سنديكا از نماينده (ILO) در خواست نمود نسبت به رعايت استاندارد هاي حقوق كارگري در ايران اقدامات لازم را به عمل آورد ايشان همچنين نسبت به مشكلات عمومي كارگران  از جمله كمي دستمزد ، شرايط كاري كارگران مطالبي را بيان نمود. لازم به يادآوري است كيف دستي آقاي سلطانعلي شكاري عضو هيئت مديره سنديكا به تصور اينكه كيف آقايان مددي ويا اسالو  است و حامل مدارك بسيار مهمي است و همچنين كلاسور نماينده سازمان بين المللي كار در حين همايش مفقود گرديد و هر چه مسئولان هتل تلاش نمودند نتيجه اي حاصل نگرديد و در پايان اجلاس حاضران در جلسه دو گروه تشكيل داده و ضمن بحث دو طرفه نظرات جمعبندي شده آنان در رابطه با خصوصي ساز ي اعلام و به نماينده( ILO) ارائه گرديد . خواسته عمومي ارائه شده نگراني بسيار شديدخودرا از خصوصي سازي وجهاني سازي نشان مي داد . كارگران از بد تر شدن شرايط امنيت شغلي و تامين اجتماعي و ديگر حقوق كارگري بسيار ناخرسند و معترض بودند.

 

پس از اتمام رسمي همايش طي ملاقات دو ساعته هيئت سنديكائي با نماينده(ILO) مسائل و مشكلات كارگري در مورد حقوق كار و مقاوله نامه ها و مشكلات ويژه كارگران اخراجي شركت از طريق مترجم بيان شد . نمايندهILO)) با دقت به سخنان گوش نموده و قول رسيدگي دادند.مجددا"از نمايندگان سنديكا جهت شركت در همايش كارگاه آموزشي شهر كرمان دعوت رسمي بعمل آوردند .

 

كرمان

 

حدود ساعت 18 شنبه 20 / 9 / 1385 هيئت 4 نفره سنديكا بهمراه نماينده آي ال او  و هيئت 3 نفره نمايندگان انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران و چند تن از تشكيلات خانه كارگر از فرودگاه مهرآباد پرواز و حدود ساعت 20همانروز وارد فرودگاه كرمان شدند 7 نفر از نمايندگان سنديكا و انجمن صنفي روزنامه نگاران به هتل گوايش ، نماينده( ILO) به هتل ديگر و اعضاي خانه كارگر به مكان ديگري منتقل شدند صبح روز يكشنبه ساعت 10 صبح همايش در سالن بناي بيمارستان قديمي در حال بازسازي موقتا" متعلق به خانه كارگر استان كرمان آغاز شد .

بدستور مدير كل كار استان تهران و بدليل مخالفت با خانه كارگر ، شوراهاي اسلامي كارگري استان كرمان در همايش شركت نداشتند ، در واقع نمايندگان انجمن صنفي رانندگان شهر قزوين و بندر عباس و انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران و نمايندگان سنديكاي كارگران شركت واحد داراي دعوت نامه رسمي از طرف (ILO) بودند و بقيه افراد كه بيشتر دانشجويان دختر و پسر دانشگاه جامع علمي كاربردي خانه كارگر بودند كه با هماهنگي تشكيلات خانه كارگر در جلسه حضور داشتند طي دو روز و در چهار جلسه صبح و بعد از ظهر گفتگوهاي بسياري درباره مسائل كارگري و جهاني سازي مطرح شد ، در فرصت سخنراني هيئت سنديكائي  آقاي منصور اسالو مفصلا"درباره لزوم تشكيل سنديكاهاي كارگري سخن گفتند و انتقادات و اعتراضات خود را در رابطه با مسائل و مشكلات سنديكاي كارگران شركت واحد را مطرح نمودندو همچنين عملكرد خانه كارگر رانيز از منظر حقوق كارگري مورد نقد و بررسي قرار دادند. خانم جلودارزاده خواستار تشكيل اتحاديه هاي كارگري و افزايش نقش زنان در فعاليت هاي كارگري شدند . نماينده انجمن صنفي نيز در باره مسائل كارگري و خصوصي سازي و جهاني سازي سخن گفتند نمايندگان انجمن صنفي رانندگان قزوين وبندر عباس وتعدادي از اعضاي حاضر در جلسه مسائل و مشكلات و نظرات خود را بيان نمودند . نماينده( ILO) در گزارش تصويري و ارقامي آثار خصوصي سازي و جهاني سازي را در چند كشور توسعه يافته و در حال توسعه را بيان كردند و در آخرين نوبت جلسه مجددا"وقتي جهت سخنراني به نمايندگان سنديكائي داده شد كه با هماهنگي آقاي اسالو ،آقاي ابراهيم مددي سخناني را بر لزوم تشكيل سنديكا و فدراسيونها و كنفدراسيونها ي كارگري مطابق با استانداردهاي كارگري را بيان نمودند و در انتها با تشكيل دو كار گروه كارگري به سرپرستي آقاي اسالو ومددي تشكيل شده و در نهايت پس از گفتگوهاي چند جانبه و جمع بندي نظرات كارگروه مطرح و به نماينده سازمان بين المللي كار ارائه گرديد . همانند همايش تبريز نظرات حاضرين نسبت به خصوصي سازي و جهاني سازي معترض بودند.

 

بیانیه وکلای منصور اسالو

 

 

آقای منصور اسالو رییس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه از تاریخ 1/10/84 تا 18/5/85 در بازداشت بوده و پس از سپری کردن مدت 231 روز بازداشت دربند 209 اوین با قرار وثیقه یک میلیارد و پانصد هزار ریالی آزاد شده­است. متاسفانه مدت آزادی وی بسیار کوتاه بود و مجددا درتاریخ 28/8/85 به صورت غیرقانونی و با اعمال خشونت و ضرب و شتم و بدرفتاری، بازداشت و روانه­ی بند 209 اوین شد.

اینجانبان وکلای وی تاکنون به پرونده متشکله علیه موکل خود دسترسی نداشته و از علت و دلایل اتهامات بی­اطلاع­ایم. سخنگوی قوه قضاییه طی مصاحبه­ای درتاریخ 1/9/85 علت بازداشت را عدم تمکین به احضاریه و عدم ایفای تعهد ذکر کرده است. بیانات غیر حقوقی سخنگوی محترم قوه قضاییه باعث شگفتی و نگرانی بیشتر ما شد، چرا که موارد اعلامی فاقد وصف مجرمانه است و بازداشت غیرقانونی موکل را توجیه نمی کند. شگفت آور این که موکل نیز از اتهامات وارده و دلایل آن به درستی آگاه نیست. با ملاقاتی که درتاریخ 20/9/85 با وی داشتیم استنباط آقای اسالو ازعلت بازداشتش، فعالیت صنفی وی و ارتباط سندیکا با سازمان های بین المللی مانند ILO و سازمان ملل و نهاد های کارگری جهانی است.

عدم دسترسی به پرونده به ما اجازه نمی­دهد که درجهت دفاع از موکل و احقاق حق وی، وظایف حرفه ای خود را به شایستگی انجاه دهیم. به رغم پیگیری های مستمر توفیق خود را در این خصوص بسیار ناچیز ارزیابی می کنیم. تحت این شرایط، بازداشت غیر موجه موکل را در مسیر ایجاد نظم و آرامش و حفظ منافع ملی ارزیابی نمی کنیم. براین باور هستیم که با عنایت به فعالیت شفاف و قانونی و علنی و صنفی  سندیکای کارگران شرکت واحد، بازداشت و بازجویی رییس هیات مدیره و تعداد کثیری از اعضای آن هیچ ضرورتی را به انجام تحقیقات بیشتر و اعمال مواد 32 و35 قانون آیین دادرسی کیفری ایجاب نمی کند.

 هر گونه تخلف از مقررات آیین دادرسی و تداوم بازداشت آقای اسالو ، نقض اصل برائت – نقض قانون حقوق شهروندی و سیاست های توسعه قضایی و نقض تعهدات ریاست جمهوری در خصوص مهرورزی و بسط عدالت و حمایت از اقشار زحمتکش و آسیب­پذیر جامعه است، شرایط حساس کشور ایران ایجاب می­کند که نسبت به رعایت حقوق شهروندان و احترام به موازین قانونی احساس مسوولیت کنیم و هزینه­های بی­مورد به جامعه تحمیل نکنیم.

 

21/9/1385

 

یوسف مولایی و پرویز خورشید

 

وکلای آقای منصور اصانلو  

 

 نامه اعترضى رئیس بخش حمل و نقل جاده ای، فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل

 

٢١ نوامبر ٢٠٠٦

 

آقای محمود احمدی نژاد

رئیس جمهور جمهوری اسلامی ایران

 

آقای رئيس جمهور عزیز

 

من اين نامه را بعنوان رئیس بخش حمل و نقل جاده ای از فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل، که رانندگان و کمک دهنده گان حمل و نقل بار و مسافرین در سرتاسر جهان را نمايندگى مى كند برای شما می نویسم.

من بدین وسیله نگرانی جدى خود را نسبت به دستگیری مجدد و خشونت آميز و غيرقابل توجيه منصور اسانلو رئیس هیات مدیره شرکت واحد اتوبوس رانی تهران وحومه ابراز میدارم٠ وى هنگامی  که همراه با دونفر دیگر از اعضاى هیات مدیره سندیکا در روز يكشنبه ١٩ نوامبر ٢٠٠٦عازم رفتن به اداره کار شرق تهران بودند دستگير شد.

ما مطلع شدیم که آقای اسانلو توسط نیروهای لباس شخصی که حتا از نشان دادن کارت هویت خود و حكم جلب  امتناع ورزیده اند، دستگیر شده است. مامورین آقای اسانلو و ابراهيم مددی نايب رئيس سندیکا را مورد اهانت و ضرب و شتم قرار داده  و یکی از آنها ضمن اینکه اسلحه خود را بطرف آقای مددی نشانه گرفته یک تیر هوایی شلیک کرده است. در نهایت مامورین با زور و خشونت منصور اسانلو را بدرون اتومبيلى که از قبل منتظر بود گذاشته و از آن محل دور شدند.

آقای اسانلو که در هفته گذشته عمل جراحی چشم داشتند و هنگام دستگيرى چشم ايشان پانسمان بوده است، قرار بود در روز 20-11-2006 در دادگاه حضور بهم رسانند٠

آقای اسانلو در دسامبر ٢٠٠٥ بدنبال حركت اعترضى  اعضاى سندیکایش دستگیر شده بود که پس از تحمل نزدیک به 8 ماه حبس در زندان بدنام اوین با قرار وثیقه 150 میلیون تومانی ( معادل 165 هزار دلار آمریکا) آزاد شد. فدراسیون بین المللی کارگران حمل ونقل "آی تی اف" و دیگر اتحادیه های کارگران تراسپورت در سراسر جهان در آنزمان علیه این برخورد ناعادلانه در مورد يك فعال ارشد اتحاديه اى در كشور شما اعتراض کردند.

ما از دستگیری مجدد آقاى اسانلو و تداوم سركوب حقوق اتحادیه ای بسيار عصباني هستيم٠ چنین اقداماتی  نشانگر این است که دولت شما نسبت به اصول بنیادین حقوق كارگرى مانند آزادى تشكل و حق برپایی آتحادیه های مستقل و آزاد از طرف کارگران بي اعتنايي ميكند٠ کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه خواستشان مبنى بر داشتن يك اتحادیه دموکراتیک كه آنها را نمايندگي نمايد ابراز داشته اند،  که در اکثر کشورها این بعنوان اصول مسلم و خدشه ناپذیر کارگران پذیرفته شده است. انتظار ما این است که شما نیز آنرا بپذیرید.

من قویآ از شما درخواست می کنم که فورآ و بدون هیچ قید و شرطی منصور اسانلو را آزاد کنید و سریآ اقداماتی را انجام دهید تا تمامی احکام بر علیه سایر فعالین کارگری بدون قيد و شرط و پیگیری مجدد لغو گردند.

 

 

 

مارتین مایر

 

رئیس بخش حمل و نقل جاده ای، فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل

 

 

 

رونوشت به:

 محمد رضا البرزی، سفیر هیات دائمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد، مسقر در ژنو

 

محمد جهرمی وزیر کار و امور اجتماعی جمهوری اسلامی ایران، تهران

 

 

 

 

منصور اسالو را آزاد کنید

 

متاسفانه بار دیگررییس هیات مدیره سندیکای کارگری شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه با توسل به روش های خلاف قانون بازداشت شدو این درحالیست که نامبرده با ضمانتی بسیار سنگین، چندی پیش آزاد شده بود.

سندیکای کارگران شرکت واحد در شرایطی شاهد بازداشت وزندانی شدن رییس هیات مدیره خود است که توانسته است پس ازگذشت قریب یک سال ونیم ازفعالیت دشوار، اولین حضور موفقیت آمیز خود را در اولین اجلاس سازمان بین المللی کار در ایران با دستورِکارِ پر اهمیت و ویژه ای(بررسی تاثیر خصوصی سازی و جهانی سازی بر زندگی کارگران) به پایان برد. این پیروزی سندیکای کاگران شرکت واحد در عین حال موفقیتی بزرگ برای همه کارگرانی است که طی سال ها، بی وقفه در راه برقراری حق آزادی سندیکایی کوشش کرده­اند.

حضورنمایندگان سندیکایی و تاثیرات مثبت آنان بر فضای اجلاس علی القاعده می توانست و می تواند پایانی بر سندیکا ترسی حاکم بر اندیشه و عمل برخی نهاد ها ی حکومتی باشد که متاسفانه بازداشت منصور اسالو نشان داد که تا پذیرش قانون و قانون مداری توسط مسوولین، کارگران باز هم ناچار به پرداخت هزینه های فراوانند .

در شرایطی که برای جلب آرای عمومی برای شرکت در انتخابات  شوراهای شهر و نمایش مشارکت های مردمی هزینه های بسیار می شود چرا به کوشش های اصولی و قانونمند کارگران در برپایی تشکل های مستقل و آزادشان که اصل بیست و ششم قانون اساسی نیز بر آن تاکید دارد، بنا بر مصلحت اندیشی های آمیخته با بدبینی های تاریخی، با بازداشت و زندان پاسخ داده می شود؟

در چنین شرایطی که می توان با آرامش متکی به قانون،  هزینه های سال ها ممانعت از بر پایی سندیکاها را کاهش داد آیا اصرار بر قیمومیت کارگران و توهین به شعور آنان با اتکا به اتهامات و تهمت های ناروا و اثبات نشدنی نظیر آنچه به کارگران شرکت واحد نسبت داده شده است خود هزینه ساز نخواهد شد؟ و ادامه این گونه رفتار های فراقانونی به پیچیده تر کردن رابطه دولت _ ملت نخواهد انجامید؟

هیات موسسان سندیکا های کارگری ازمسوولین و به ویژه از رییس محترم قوه قضاییه طلب می کند از ِاعمال روش های غیرقانونی علیه فعالان کارگری جلوگیری به عمل آورد و شرایط آزادی نماینده کارگران شرکت واحد را فراهم آورد و از مقام ریاست جمهوری به عنوان مسوول اجرای قانون اساسی می خواهد براساس سوگند خویش از آزادی و حرمت اشخااص و حقوقی که قانون اساسی برای ملت شناخته است حمایت کند.

هیات موسسان سندیکاهای کارگری از همه تشکل ها و نهادهای صنفی و مدنی طلب می کند برای آزادی منصور اسالو و رفع محدودیت از فعالان کارگری بکوشند.

 موسسان سندیکاهای کارگری از همه نهاد های حقوقی ملی و بین المللی و همه مجامع کارگری جهان میخواهد که در راه آزادی منصور اسالو سندیکای شرکت واحد را یاری دهند.

هیات موسسان سندیکاهای کارگری

30/8/1385         

 

  

در ایران بارها رانندگان شرکت واحد در اعتراض به بازداشت اسانلو دست به تحصن زدند.

 

اتحاديه اروپا خواستار آزادی منصور اسانلو شد

 

اتحاديه اروپا روز چهارشنبه سیزدهم دسامبر، بازداشت مجدد منصور اسانلو رييس هيات مديره سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه را محکوم کرد.

اتحاديه اروپا در بیانیه روز چهارشنبه 13 دسامبر از ايران خواست که به حق آزادی بيان و حق ايجاد تشکل های آزاد کارگری، احترام بگذارد.

رياست اتحاديه اروپا گفته است بازداشت منصور اسانلو رييس هيات مديره سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، �هيچ توجيه معتبر و قانونی ندارد�.

در اين بيانيه همچنين آمده است:�اتحاديه اروپا عميقا از گزارش بازداشت منصور اسانلو توسط لباس شخصی ها و بدون حکم بازداشت و بدون  انکه آقای اسانلو از امکانات حقوقی برخوردار بوده باشد، ابراز نگرانی می کند�.

منصور اسانلو چندی پيش به همراه چند تن از همکارانش مورد حمله و ضرب و شتم لباس شخصی ها قرار گرفت و بازداشت شد.

وکيل آقای اسانلو گفته است که موکلش در سلول انفرادی زندان اوين بسر می برد.

منصور اسانلو نخستين بار در دی ماه سال گذشته در پی اعتراض های صنفی بازداشت و زندانی شد. اين اعتراض ها با برخورد شديد نيروهای انتظامی همراه بود.

آقای اسانلو  پس از گذراندن هشت ماه زندان، ماه گذشته با پرداخت وثيقه ۱۵۰ ميليون تومانی آزاد شد.

منصور اسانلو در حدود دو هفته پيش، توسط لباس شخصی ها، بازداشت شد. او از ملاقات با خانواده و وکلايش محروم است.

دستگاه قضايی جمهوری اسلامی برای آزادی آقای اسانلو، قرار وثيقه ۳۰ ميليون تومانی ديگری صادر کرده است.

 

منصور اسانلو

 

اين در حالی است که آقای اسانلو هنوز تفهيم اتهام نشده است.

منصور اسانلو در پی اعتراض های سال گذشته، صدها کارگر و فعال سنديکايی شرکت واحد، از اشتغال محروم شدند و از بازگشت به کار در حدود ۵۰ تن از آنها همچنين جلوگيری به عمل می آيد.

 پس از آزادی، آقای اسانلو اخراج خود را غير قانونی توصيف کرد و خواستار بازگشت به کار شد.

 فعالان حقوق بشر و اتحاديه های کارگری ضمن اعتراض به بازداشت آقای اسانلو گفته اند بازداشت وی تنها به دليل ابرازعقايدش صورت گرفته است.

کارنامه حقوق بشری جمهوری اسلامی بارها مورد انتقاد کشورهای غربی  و گروه های مدافع حقوق بشر قرار گرفته است.

منصور اسانلو چندی پيش در نامه ای به دفتر رسيدگی به نقض حقوق شهروندی در ايران، در اعتراض به رفتار بازجوها توشت:

�  آنها با تغيير دادن گروه بازجويان، فشار زيادی از نظر روانی برمن وارد می کردند. سوال هايی می کردند که ابدا ربطی به اتهام وارد شده  بر من نداشت. اتهام من اين بود که عنوان سنديکا را برای تشکيلات کارگری مان  غصب کرده ام و عليه امنيت کشور اقدام کرده ام.�

 

 

 

ترجمه ی نامه ی وزیر امور خارجه فرانسه در پاسخ به نامه س ژ ت

==============================================================

وزارت امور خارجه فرانسه 

 

پاریس  - 28 نوامبر 2006

 

به آقای ژان فرانسوا  کوربه

 

مسول فعالیت های اروپا و مدیترانه ی

کنفدراسیون عمومی کارگران – س ژ ت

 

 

آقای کوربه

 

نامه ی شما مورخ 11 اکتبر، که بابت آن ازتان تشکر می کنم، کاملا نظر مرا جلب کرد.

 

من نیز مانند شما به طور خاصی از بابت دست اندازی مقامات ایرانی به آزادی های سندیکایی  وبویژه تصمیم گیری های متعدد درباره ی ممنوع ساختن اعتصابات، که اغلب به خاطر ملاحظات مربوط به امنیت ملی است، نگران هستم.

 

اعتصاب رانندگان اتوبوس که شما در نامه تان به آن اشاره می کنید واکنش های زیادی را از سوی مقامات ایرانی برانگیخته است ( بازداشت ها، اقدامات ارعابی نسبت به خانواده ها ی اعتصابی، تعلیق از کار). مورد منصور اسانلو، ریس سندیکای رانندگان اتوبوس برای دفاتر تحت نظر من [در وزارت امور خارجه] موردی شناخته شده است. آقای اسانلو، که از دسامبر 2005 تا اوت 2006 در بازداشت بسر می برد و بعد از پرداخت 170.000 یورو ضمانت آزاد شد ه بود بار دیگر در تاریخ 19 نوامبر بازداشت شده است.

این دست اندازی به آزادی های سندیکایی به ویژه ی به این دلیل نگران کننده است که ایران قراردادهای چند طرفه ای را که این آزادی ها را به رسمیت می شناسد امضاء کرده است، به خصوص :

-         عهدنامه ی بین المللی مربوط به حقوق مدنی و سیاسی و ماده ی 22 آن درباره ی حق تشکیل  و عضویت در سندیکا :

-         تعهد نامه بین المللی مرتبط به حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و ماده ی 8 آن که به حق تشکیل و عضویت در سندیکا، حقوق سندیکایی برای متشکل شدن به صورت فدراسیون، حقوق سندیکاها برای فعالیت آزادانه و حق اعتصاب مربوط است.

 

در چنین شرایطی مقامات فرانسه اهمیت زیادی به این می دهند که نگرانی های خویش را از طرق مختلف در این باره ابراز دارند. در این باره به خصوص از سال 2003  تا به حال دولت فرانسه هر ساله به صورت اقدام مشترک برای تهیه ی قطعنامه ای پیرامون وضعیت حقوق بشر در ایران در چارچوب مجمع عمومی سازمان ملل متحد عمل می کند و نیز نقش فعالی در بیانیه ها و اقدامات اتحادیه ی اروپا و تصمیم هایی که باید در سطح ملی اتخاذ شود ایفاء می کند.

وضعیت حقوق بشر در ایران همچنان یک موضوع اصلی در موضع گیری های مقامات فرانسوی در قبال این کشور خواهد بود. مطمئن باشید که من نسبت به مواردی که به طور خاص در نامه ی خود از آن یاد کرده اید توجه خواهم داشت.

 

با بهترین احترامات

 

فیلیپ دوستبلازی

(امضاء وزیر امور خارجه ی فرانسه)

 

 

 

           

 

 

 

Espace Europe/International Tel : (33-1) 48 18 84 77 Fax : (33-1) 48 18 84 43 Email : europinter@cgt.fr     س ژ ت بخش اروپا / مدیترانه	Montreuil, le 11 octobre  2006   Monsieur le Ministre Ministère des affaires étrangères 37, quai d’Orsay   75700 PARIS   مونتروی – 11 اکتبر 2006   وزیر امور خارجه وزارت امور خارجه پاریس

Monsieur le Ministre,

Permettez-moi, au nom de la CGT, de vous faire part de nos préoccupations concernant la situation des militants syndicaux en Iran plus particulièrement la situation de Monsieur Mansour Ossanlu, Président du Syndicat des Travailleurs de la Régie des Bus de Téhéran.

 

جناب وزیر

اجازه بدهید، به نام س ژ ت، نگرانی های خود را پیرامون وضعیت فعالان سندیکایی در ایران و بخصوص موقعیت منصور اسانلو، مسئول سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران،  با شما درمیان بگذارم.

 

 

Non seulement celui-ci a été emprisonné près de 9 mois pour activités syndicales mais depuis sa libération, il est victime ainsi que sa famille, d’actes répétés de harcèlement.

 

نه تنها این فرد به مدت 9 ماه در حبس بسر برده است، بلکه از زمان آزادیش وی و خانواده اش تحت فشارهای مستمر قرار گرفته اند.

 

 

Cette campagne d’intimidation qui vise son entourage et ses collègues syndicaux a, entre autres, pour conséquence de détériorer son état de santé déjà préoccupant lors de sa sortie de prison.

این اقدامات تهدید آمیز که او، اطرافیان و نیز همکاران سندیکایی وی را شامل می شود در کنار سایر نتایج سبب  وخامت  وضعیت سلامتی وی شده که از همان زمان خروج او از زندان نگرانی هایی را برانگیخته بود.

 

Aussi, devant ces atteintes répétées aux droits de l’homme, nous vous demandons, Monsieur le Ministre, d’utiliser de votre autorité, lors de vos rencontres avec les autorités iraniennes, pour que celles-ci respectent les conventions de l’OIT concernant les libertés syndicales.

 

به همین دلیل به خاطر نقض مکرر حقوق بشر ما از شما، جناب وزیر، می خواهیم که به هنگام دیدار با مقامات ایرانی  از موقعیت خویش بهره برده و به آنها یاد آور شوید که کنوانسیون های سازمان جهانی کار را که به آزادی های سندیکایی مربوط می شود رعایت کنند.

Nous souhaiterions également que vous fassiez pression pour que cesse cette scandaleuse répression contre les militants syndicaux et que leurs droits à s’organiser librement soient reconnus.

 

ما همچنین آرزومندیم که شما فشارهای لازم را وارد آورید تا سرکوب مفتضحانه بر علیه فعالان سندیکایی متوقف شود و حق تشکل یابی آزاد آنها به رسمیت شناخته شود.

Dans l’espoir d’un accueil favorable à notre requête,

Nous vous prions d’agréer, Monsieur le Ministre, l’expression de notre haute considération.

 

آقای وزیر با آرزوی استقبال مثبت شما از درخواست ما خواهشمندیم مراتب احترامات ما را بپذیرید.

 

 

Jean François Courbe

Responsable des activités euroméditerranéennes.

جان فرانسوا کوربه

مسول فعالیت های اروپا و مدیترانه

 

 

 

استقبال جهانى از كمپين ليبر استارت LabourStart    

 

 

بدنبال اعلام كمپين جهانى سايت كارگرى ليبر استارت، براي آزادى اسانلو و لغو احكام زندان عليه فعالين كارگرى سقز، از تاريخ ٢٢ تا ٢٩ نوامبر ٢٠٠٦، بيش از ٢٥٠٠ نامه اعتراضى از جانب اعضا، فعالين و رهبران اتحاديه هاى كارگرى، نهادهاى اجتماعى، دانشجويى و دانشگاهى براى مسئولين جمهورى اسلامى ايران، از جمله احمدى نژاد، از اقصى نقاط جهان ارسال شده است٠ اين كمپين كماكان به چندين زبان و در كشورهاى متعددى ادامه دارد٠ در تقويت و گسترش آن بكوشيم٠

 

 

متن نامه ارسالی :

 

آقای محمود احمدی نژاد

رئیس جمهور، جمهوری اسلامی ایران

 

 

آقای رئیس جمهور

 

منصور اسانلو ، دبیر سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه توسط مأمورین لباس شخصی  که از نشان دادن کارت های شناسائی خوداری کرده بودند و فاقد حکم بازداشت از جانب دادستانی   بودند  در تاریخ  یکشنبه  19 نوامبر 2006  زمانی که همراه با دو نفر دیگر از اعضای سندیکای واحد  در حین رفتن به اداره کار شرق تهران  دستگیر شد.

 

مأمورین به ضرب و شتم  علیه منصور اسانلو  و ابراهیم مددی  نائب رئیس سندیکا پرداخته و همزمان یکی دیگر از مأموران اسلحه کمری خود را به سوی ابراهیم مددی نشانه میگیرد و اقدام به شلیک هوائی میکند .مآمورین به زور منصور اسانلو را به داخل ماشینی که آماده کرده بودند کشانیده و از منطقه دور میشوند .

 

منصور اسانلو هفته پیش در بیمارستان بوده و چشم ایشان مورد عمل جراحی قرار گرفته و در حین دستگیری باند پیچی کماکان بروی چشم عمل کرده ایشان قرار داشته ، ایشان برای روز 2 شنبه 20 نوامبر به دادگاه فراخوانده شده بود .

اسانلو  قبلا" دستگیر شده بود ، ایشان به قرار ضمانت  150 میلیون تومان  ( حدود" 165 هزار دلار آمریکائی ) بعد از 8 ما اسارت ،  آزاد شد

 

 طبق آخرین اخبار ، محمود صالحی  رئیس سندیکای بخش خبازان سقز و عضو کمیته هماهنگ کننده به 4 سال زندان  محکوم شده است .جلال حسینی ، فعال کارگری از شهرستان سقز و عضو کمیته هماهنگ کننده  در غرب ایران به 2 سال زندان محکوم گردیده است .برهان دیوارگر  ، فعال کارگری در اول ماه مه 2004 سقز دستگیر و بعدا" به 2 سال زندان محکوم گردید . این حکم به دلیل حضور این فعال کارگری در جشن اول ماه 2004 سقز داده شده است .

 

من بدینوسیله نگرانی شدید خود را نسبت به دستگیری مجدد و خشونت آمیز و غیر قابل توجیه آقای اسانلو رئیس هیات مدیره سنیدکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه ابراز می دارم.

ما نسبت به این دستگیریها و احکام زندان سخت عصبانی هستیم. چنین اعمالی نشان میدهد که دولت شما ابتدایی ترین حقوق کارگری مانند: آزادی تشکل و حق بزرگداشت روز جهانی کارگر را نقض کرده است.

ما قویآ از شما می خواهیم که فورآ بدون هیچ قید و شرطی منصور اسانلو را آزاد کنید و سریعآ اقداماتی صورت دهید تا تمامی احکام صادره علیه فعالین کارگری فوق بدون قید و شرط و پیگیری مجدد لغو گردد.

 

 

*      *     *

 

اسامی تعدادی ازاعضاى اتحاديه ها و نهادهاى کارگری  که با ارسال نامه حمایت خود را از کارگران ایران اعلام کرده اند، به قرار زیر است:

 

 

 

ABVV Belgium,

ACIFA, Canada,

AEU, Canada,

AFL-CIO USA,

AFSCME USA,

AFT USA,

Alliance for Retired Americans, USA,

Alliance USA

ALP Australia,

Amalgamated Transit Union, Canada,

American Federation of Musicians Local 47,

American Federation of Teachers, local 1839, USA,

American Medical Association,

AMWU, Australia,

Argosy University Student Union USA,

ASLEF UK,

Association of Professional Engineers, Scientists and Managers, Australia,

Attac Switzerland,

Attac, Germany,

Attac, Norway,

AUPE Canada,

Australian Services Union Australia,

AUT UK,

BCGEU,Canada,

Bildungssyndikat Wien Austria,

C.U.P.E. Local 5555,

Canadian Association of Labour Lawyers,

Canadian auto workers local 555,

Canadian Auto Workers Local 567,

Canadian Staff Union, Canada,

Canadian Union of Postal Workers - Scarborough Local,

Canadian Union of Postal Workers,

CAW 567, Canada,

CAW Local #229, Canada,

CAW Local 2002,

CAW Local 414,

CC.OO., Spain,

CEIU-PSAC,

Centrum, Novi Sad, Serbia and Montenegro,

CEO Pipe Organs/Golden Ponds Farm, USA,

cgt France,

Chaco Chico Productions,

CISL Bergamo-Dipartimento Internazionale-ISCOS-Pace Italy,

CISL Italy,

CNV PZ, Netherlands,

COMISIONES OBRERAS - CC.OO. Spain,

Confederation des syndicats nationaux, Canada,

Connect UK,

COPE #343, Canada,

COPE Canada,

CPSU Australia,

CPSU/CSA Australia,

CSN Canada,

CUPE 3287,

CUPE 3903,

CUPE 4580 at the University of Windsor,

CUPE 718 Canada,

CUPE 966 Canada,

CUPE National,

CWU Ireland,

EL & IT Forbund Norway,

Fagforbundet, Norway,

Faglig Fوlles Forbund (3F) Denmark,

FEDERAZIONE VIGILI DEL FUOCO CISL, Italy,

Fellesforbundet avdeling 2 Norway,

finance sector union of australia
WAC - Ma'an - Workers Advice Center, Israel,

Finsec New Zealand,

FNV AbvaKabo + Vrouwenbond Netherlands,

FNV AbvaKabo Netherlands,

FNV Bondgenoten Netherlands,

Foreningen solidaritet med iranske arbeidere - Norge

FPPC-CSQ Canada,

Galway Fair Trade Group Ireland,

Gindin Chair in Social Justice and Democracy,

GMB, UK,

Griffith University – NTEU Australia,

Handel og Kontor i Norge Norway,

Health Sciences Association of Alberta, Canada,

HEU Canada,

HGEA/AFSCME Local 152, USA,

HK - Handel og Kontor Norway,

Hospital Employees' Union Canada,

IAMAW Canada,

IATSE 891 Canada,

IBEW 213 Canada,

IBEW  LU # 3  NYC USA,

ILWU Local 400, Marine Section, Canada,

Independent Workers Union Ireland,

industrienergi, avd.111 Norway,

Interregional trend-union education, science and culture. Russia,

Int'l Brotherhood Electrical Workers Local # 58,

INTO, Ireland,

Ironworker's Local 63 USA,

IT Forbundet, Norway,

IUF,

IUOE; HSAA Canada,

IWW, and Queen Mary University of London UK,

Laborers' International Union of North America, USA,

Labour Radio FM 90.1, Canada,

labour start USA,

LabourStart, UK,

LHMU, Australia,

liquor, hospitality and miscellaneous Australia,

Liquor, Hospitality and Miscellaneous Union, Australia,

LO, Norway,

Massachusetts Teachers Association, USA,

MEAA Australia,

Media, Entertainment and Arts Alliance Australia,

MESF USA,

MUNASA, Canada,

National Garment Workers Federation, Bangladesh,

National Tertiary Education Industry Union Australia,

National Workers Union, Trinidad and Tobago,

NGG Germany,
CIDEM Mexico,

Niagara Coalition for Peace (Canada),

Norsk Post- og Kommunikasjonsforbund,Norway,

Norwegian Union of Municipal and General Employees,

Not In Our Name, USA,

NTEU Australia,

NTEU- Griffith University,

NTL 103-30 Norway,

NTL Norway,

NUJ UK,

Ontario Public Service Employees Union, Canada,

OPZZ – Poland,

PCS UK,

Peace association, Italy,

PPWC Canada,

Professional Institute Of The Public Ser, Central African Republic,

Public Service Association of NSW, Australia,

Public Service Association, Australia,

QIEU, Australia,

Radio Helsinki Austria,

RTE Trade Union Group/ Radio Telefis Eireann/ Ireland,

Rwdsu, Canada,

Ryerson Faculty Association Canada,

SAC – Sweden,

Sack Goldblatt Mitchell, Canada,

SEIU, USA,

SIF Sweden,

Sindicato SITRABI, Guatemala,

SIPTU – LAPO Ireland,

Socialist Alternative (U.S. Section, Committee for a Workers International - CWI); AFSCME Local 3650 Harvard Union of Clerical and Technical Workers (HUCTW);

Socilaist Labour Party UK,

T.S.S.A  Retired, Ireland,

The Alliance for Progressive Action USA,

The Socialist Left Party Norway,

Transport & General Workers Union, Branch 8/10-465 UK,

Trent University Faculty Association (TUFA), Canada,

TWU Canada,

UAW, USA,

UE 160-Virginia Public Service Workers Union,

Unio Norway,

Unionlearn, UK,

Unison UK,

UNISON, Coventry Branch, UK,

UNITE HERE, Canada,

United Food and Commercial Workers Canada,

United Services Union, NSW, Australia,

Uniting Church in Australia, North Belconnen Congregation
Universities and Colleges Union (UK),

University of Toronto Faculty Association,

University of Western Ontario Staff Association, Canada,

USW USA,

USW, Local 1693 USA,

Verdi – Hamburg,

Western Mass Labor Action USA,

Windward Islands Civil Servants Union/Private Sector Union (WICSU/PSU),

Writers' Union/UAW, USA,

Yrkestrafikkforbundet - Union of Norwegian Transport Employees, Norway,

 

 

 

لسیت تکمیلی متعاقبآ به اطلاع خواهد رسید.

 

 

 

 

 

 

 

مسؤل روابط بین المللی اتحادیه کارگران خدمات عمومی انگلستان ( بخش حمل و نقل لیور پول  )

 ضمن ابراز نگرانی از دستگیری مجدد منصور اسانلو ، خواهان

آزادی فوری ایشان و لغو احکام  دیگر فعالین کارگری  شد .

 

 

٤ دسامبر ٢٠٠٦

 

آقاى رئیس جمهور گرامی،

 

من با نوشتن این نامه از طرف اتحادیه ی کارگران خدمات عمومی انگلستان، بخش حمل و نقل لیور پول، نگرانی عمیق و جدی خود را از دستگیری و زندانی کردن مجدد و غیرعادلانه آقای منصور اسانلو، رییس هیأ ت مدیره ی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه،  ابراز می کنم. جلو گیری از ملاقات و يا تماس تلفنی بستگان آقاى اسانلو با ايشان ما را بسيار مضطرب كرده است٠ 

 

این اقدامات که نشان می دهد دولت شما حقوق بنیادین و اساسی کارگران، از قبیل آزادی تشکل، را زیر پا می گذارد مرا خشمگین و بر آشفته می سازد. من شما را به آزادی فوری و بدون قید و شرط منصور اسانلو قويا ترغیب می نمایم و خواهان آن هستم که احکام صادر شده علیه دیگر فعالین کارگری  بی قید و شرط و سریع لغو و توقف عکس العمل های بیشتر، تضمین شود.

 

مال فرگسون

 

مسؤل روابط بین المللی

اتحادیه ی کارگران خدمات عمومی انگلستان

(یونی سون - بخش حمل و نقل لیور پول)

 

 

 

 

نامه آی تی یو سی به کمیته آزادی تشکل سازمان بین المللی کار (آی ال او)

و شکایت بر علیه جمهوری اسلامی ایران

در رابطه با دستگیری منصور اسانلو و دیگر اعضاء سندیکای شرکت واحد

 

 

آقای جوآن سوماویا

مدیرکل

سازمان بین المللی کار

Route des Morillons 4

CH – 1211 Geneva

Switzerland

 

Fax: + 41 22 799.76.70

 

 

آزادی تشکل : جمهوری اسلامی ایران (پرونده  شماره  2508 کمیته آزادی تشکل)

 

آقای سوماویا عزیز,

 

به دنبال ارسال نامه مشترک آی تی اف – آی سی اف تی یو در تاریخ 24 ژوئیه 2006, بدین وسیله آی تی یو سی ( سازمان ادغام شده از آی سی اف تی یو و دابلیو سی ال ) و آی تی اف اطلاعات تکمیلی را جهت شکایت بر علیه دولت جمهوری اسلامی ایران تقدیم مینماید (پرونده شماره 2508 کمیته آزادی تشکل).

 

هنگامیکه آی تی یوسی و آی تی اف شکایت خود را به کمیته آزادی تشکل تسلیم کرد, آقای اسانلو, پرزیدنت هیئت اجرایی "سندیکای مستقل کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی  تهران و حومه" هنوز در حبس بود . وی  از زمان 22 دسامبر 2005 محبوس بود. کمی بعد از ارسال شکایت به کمیته, او در تاریخ آگوست 2006 با وثیقه آزاد شد.  این وثیقه گزاف توسط یک دادگاه در تهران به مبلغ 150 میلیون تومان (معادل 165 هزار دلار) مقرر گشت. به گزارش منابع ما, همکاران اتحادیه ای, دوستان و اقوام وی مجبور شدند مایملک خود را به گرو بگذارند تا آزادی وی را تضمین کنند.

 

دستگیری مجدد منصور اسانلو

 

اکنون آقای اسانلو دوباره در تاریخ 19 نوامبر 2006 دستگیر شده است.  وی باردیگر در " بند 209" زندان اوین که از مراقبت های امنیتی بالایی برخورداراست, نگهداشته شده است.  جائیکه زندانیان با اتهامات سیاسی نگهداشته میشوند.

 

بر اساس اطلاعات واصله از سوی منابع ما, آقای اسانلو هنگامیکه با ابراهیم مددی به دفتر وزارت کار در شرق تهران میرفتند که اخراج بیش از 50 تن از کارکنان شرکت واحد را مورد گفتگو قرار دهند, دستگیر شد.  همه اخراجیون اعضاء اتحادیه بودند. این اطلاعات همچنین توسط آژانس های خبری ایران, مانند خبرگزاری کار ایران (ایلنا) و خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گزارش شده است.

 

آقای اسانلو یک هفته پیش از دستگیری خود, عمل جراحی چشم داشت. در هنگام دستگیری هنوز هم چشمهای وی باندپیچی بود. علیرغم وضعیت جسمانی وی, مأمورین لباس شخصی ای که وی را دستگیر کردند, با او با خشونت رفتار نمودند.  حداقل 5 مأمور به آقای اسانلو گفتند که وی تحت بازداشت است, اما آنها از نشان دادن حکم جلب و یا بیان دلیل دستگیری به وی و همراهانش, خودداری کردند. در عوض آنها مبادرت به تیراندازی هوایی کرده و آقای اسانلو را بطور خشونت آمیزی به داخل ماشینی که در انتظارشان بود, پرتاب کردند. آنها همچنین به آقای مددی که بر علیه دستگیری اعتراض کرد, لگد زدند.

 

متعاقبا یک قاضی به همسر آقای اسانلو اطلاع داد که وی در بند 209 زندان اوین برای مذاکره و گفتگو با مقامات نگهداری میشود. برطبق برخی از گزارشات, به خانواده وی اطلاع داده شد که حکم جلب, وجود داشته و توسط دادستانی تهران صادر گشته بود.  به خانواده وی همچنین اطلاع داده شده بود که مادر وی میتواند او را ملاقات کند, اما علیرغم انتظار چندین ساعته در بیرون زندان اوین, مادر وی اجازه نیافت او را ببیند.  تا تاریخ 26 نوامبر هنوز همسر او هم اجازه نیافت وی را ببیند و بعدا هم فقط بطور کوتاه, و آن هم هنگامیکه وی به دادگاه برده میشد. او تا قبل از 5 دسامبر 2006 به وکلای خود دسترسی نداشت.  علاوه بر این, به ما اطلاع داده شده است که قاضی در 5 دسامبر یک وثیقه دیگر 30 میلیون تومانی جهت آزادی منصور اسانلو خواسته است بشرط آنکه همسر وی,پروانه اسانلو بعنوان ضامن عمل کند. خانم اسانلو این تقاضا را رد کرد.

 

بنا به گزارش ایلنا, منصور اسانلو در تاریخ 26 نوامبر از زندان اوین به دفتر بخش 14 دادستانی انقلاب تهران برده شد, بخاطر قصور از حضور در دادگاه رسیدگی به اتهامات معلق برعلیه وی از زمان دستگیری  در 22دسامبر 2005. این اتهامات به روشنی بی پایه هستند با در نظر گرفتن اینکه رسیدگی به پرونده وی در 20نوامبر مقرر شده بود اما وی  یک روز قبل از آن دستگیر شد. علاوه بر این, اعضاء خانواده آقای منصور اسانلو خانه های خود را برای تأمین آزادی وی در تاریخ 9 آگوست 2006 به گرو گذاشته بودند. امری که خودداری از همکاری وی با دادستانی را بسیار غیرمحتمل مینمود.

 

آی تی یو سی و آی تی اف دستگیری مجدد وی را مستقیما در رابطه با فعالیت های اتحادیه ای وی می بیند, بخصوص با در نظر گرفتن سابقه فشاری که وی بهرحال با آن روبرو بود.

 

وی درطول دوران زندانی شدن خود از تاریخ 22 دسامبر 2005 تا 9 آگوست 2006, سه ماه و 23 روز در سلول انفرادی بسر برده است. او در تمام مدت اقامت خویش در زندان زیر فشار شدید روانی قرار گرفته است. بارها به وی چشم بند و دستبند زده اند و در طول بازجویی ها وی را مورد تهدید و فشار قرار داده اند که تا زمانی که نیروهای انتظامی اراده کنند او در بازداشت باقی خواهد ماند. بارها برای ملاقات، استفاده از تلفن و یا رفتن به هواخوری حق وی نادیده گرفته شده است. تیم بازجویان مرتب عوض شده و تمامی سئوالات در رابطه با اتهامات علیه وی نبوده است. او مجبور شده است به دلیل تهدید به باقی ماندن در حبس به مدت 15 سال, در رابطه با زندگی شخصی، کارش و روابط خود با دوستان و همکارانش, صحبت کند. به او گفته شده بود که اگر کشور را ترک کند خانواده اش را از میان خواهند برد.

 

حتی زمانی که وی از زندان آزاد شد، فشارها ادامه یافت. او بارها به پلیس احضار شد و نیروهای انتظامی حتی با پسر و همسر وی در محل کارش تماس گرفتند. او بعد از آنکه به دادگاه انقلاب احضار شد و مورد تهدید بازداشت قرار گرفت, به دفتر سازمان ملل در تهران در رابطه با موقعیتش شکایت برد. مدت کوتاهی بعد از این بود که وی به دادگاه انقلاب فراخوانده شد و به زندان تهدید گردید. از او و همسرش خواسته شده تا تعهد کنند که ارتباط خود  با دوستان و همکارانشان را قطع نمایند.  آزار و اذیت مداوم, آقای اسانلو را واداشت که نامه ای به دفتر حقوق بشر در تهران بنویسد و رفتاری را که با وی در زندان و پس از آزادی شده است توصیف کند.  این نامه به عنوان ضمیمه یکم, به این مکاتبه الصاق شده است. آقای اسانلو علیرغم ادامه آزار و اذیت, به فعالیت های خویش ادامه داد و در نشست های سندیکای شرکت واحد شرکت کرده و ریاست آن ها را بعهده داشت و ارتباط خود را با جنبش اتحادیه ای بین المللی حفظ نمود.

 

سندیکای شرکت واحد از سوی آی ال او,  آی سی تی آر ای وی به شرکت در کارگاه  "جهانی شدن و خصوصی سازی" که در تاریح 8نوامبر 2006توسط دفتر منطقه ای آی ال او برای آسیای جنوبی, سازماندهی شده بود, دعوت گردید. اسانلو و 9 نفر از اعضاء هیئت اجرایی سندیکای شرکت واحد در  راه شرکت در این کارگاه در شهر تبریز (در شمال شرقی تهران) دستگیر شدند. آنها 5 ساعت توسط پلیس محلی در توقیف بودند. نمایندگان شورای کار اسلامی نیز از جمله دیگر شرکت کنندگان در این کارگاه بودند, ولی آنها دستگیر نشده اند.

 

آی تی یو سی  و  آی تی اف بر این باور است که فعالیت های مداوم اتحادیه ای وی و ارتباط او با سازمان های بین المللی مانند آی ال او, سازمان ملل, آی تی اف  و  آی تی یو سی دلایل  اصلی دستگیری وی می باشند. این امر باعث ایجاد این سئولات میشود که آیا دولت ایران واقعا به حقوق کارگران, گفتگو با جنبش اتحادیه ای بین المللی و همکاری با آی ال او متعهد است.

 

اعضاء شرکت واحد در روز 3 دسامبر 2006 دستگیر شدند

 

سندیکای شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد) به ما اطلاع داد که دو تن از مسئولین اتحادیه , سید داوود رضوی و عبدالرضا طرازی و همچنین یکی از فعالین اتحادیه بنام غلامرضا غلام حسینی در تاریح 3 دسامبر دستگیر شده و به پاسگاه شماره 6پلیس آورده شدند. زمانی که آنها مشغول پخش اعلامیه در میان رانندگان اتوبوسرانی بودند, در ترمینال اتوبوس خاوران دستگیر شدند. یکی از اعلامیه ها نامه ای بود که اخیرا  آی تی یو سی به پرزیدنت احمدی نژاد در ارتباط با ادامه بازداشت منصور اسانلو نوشته است.  اعلامیه دیگر, بیانیه سندیکا در باره فعالیت هایش بود. سید داوود رضوی و عبدالرضا طرازی در همان شب آزاد شدند.  غلامرضا غلام حسینی هنوز در بازداشت بسر میبرد و طبق اطلاعات واصله, خانواده وی هنوز قادر به فراهم ساختن وثیقه نشده اند.

این سه تن جزو 50 راننده شرکت واحد هستند که از زمان اعتصاب خود در سال گذشته بیکار گشته اند.  قرار بود آنها روز بعد در دادگاه حضور بهمرسانند.

 

لطفا محتوای این مکاتبه را به مثابه اطلاعات تکمیلی برای شکایت,  در اختیار کمیته آزادی تشکل قرار دهید.

 

با احترامات فائقه

 

دبیرکل

 

                               

<< ترجمه و تکثیر : سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی >>

*************************************************

همکاران گرامی : لطفا تکثیر و توزیع شود

Email: Syndicavahed@gmail.com

 

 

کنفدراسیون اتحادیه ای بین المللی ( ITUC) دستگیری  مجدد

 

منصور اسانلو را شدیدا" محکوم نمود و خواستار آزادی سریع

 

ایشان و فعالیت آزادنه سندیکای کارگران شرکت واحد گردید !

 

  کنفدراسیون اتحادیه ای بین المللی ITUC  =

شاران بورون : رئیس کنفدراسیون

گای رایدر : دبیر اول کنفدراسیون

به : آقای محمود احمدی نژاد – رئیس جمهور اسلامی ایران

 

30 نوامبر 2006-

 

درباره : ادامه بازداشت منصور اسانلو 

 

آقای رئیس جمهوری

 

از طرف کنفدراسیون اتحادیه ای بین المللی که در برگیرنده 307 سازمان عضو و 168 میلیون نفر عضو در 150 کشور جهان است ما به شدت بازداشت آقای منصور اسانلو، رئیس سندیکای کارگران شرکت واحد را محکوم می کنیم. کنفدراسیون اتحادیه ی بین المللی یاد آور می شود که در تار یخ 20 نوامبر 2006 فدراسیون بین المللی حمل و نقل و کنفدراسیون ما در طی نامه ای به شما نگرانی های خود را در مورد سلامت وی ابراز داشته بود. فدراسیون مذکور در این فرصت تاکید کرده بود که بازداشت او غیر قانونی بوده، که وی توسط ماموران لباس شخصی که حتی خود را معرفی نکرده  و حکم بازداشتی ارائه نداده بودند دستگیر شده است. فدراسیون بین المللی حمل و نقل همچنین به شدت نسبت به خشونت اعمال شده در هنگام بازداشت و اینکه بر اساس گزارش ها تیر اندازی هوایی انجام شده است اعتراض کرده بود.

بر اساس گزارش کنفدراسیون او به یک وکیل دسترسی نداشته است. یک قاضی همسر آقای اسانلو را مطلع کرده است که همسر وی در بند 209 زندان اوین حبس شده است. در 26 نوامبر همسر وی اجازه یافته است تا ملاقات کوتاهی با وی داشته باشد. براساس گزارش خبرگزاری ایلنا منصور اسانلو در تاریخ 26 نوامبر از زندان اوین به بخش 14 دادگاه انقلاب منتقل شده تا مورد بازپرسی در بارۀ عدم حضور در دادگاه قرار گیرد. کنفدراسیون اتحادیه ای بین المللی با قاطعیت این اتهامات را رد می کند زیرا وی باید خود را روز 20 نوامبر 2006 معرفی می کرده است و بازداشت او روز قبل از آن صورت گرفته است. علاوه بر این، اعضای خانوادۀ اسانلو  خانه هایشان را برای ضمانت آزادی اسانلو در تاریخ 9 اوت به گرو گذاشته بودند لذا این امر سبب می شود که احتمال اینکه او می خواسته با دادسرا همکاری نکند وجود نداشته باشد.

کنفدراسیون اتحادیه ای بین المللی بر این باورست که بازداشت دوباره وی با توجه به گذشتۀ طولانی سرکوبی که او تا به حال با آن مواجه بوده است، در ارتباط مستقیم با فعالیت های سندیکایی او می باشد.

آقای اسانلو در طول بازداشت خود در زندان سه ماه و 23 روز در سلول انفرادی بسر برده است. او در تمام مدت اقامت خویش در زندان زیر فشار شدید روانی قرار گرفته است. بارها به وی چشم بند و دستبند زده اند و در طول بازجویی ها وی را مورد تهدید و فشار قرار داده اند که تا زمانی که نیروهای انتظامی اراده کنند او در بازداشت باقی خواهد ماند. بارها برای ملاقات، استفاده از تلفن و یا رفتن به هواخوری حق وی نادیده شده بوده است. تیم بازجویان مرتب عوض می شده و تمامی سئوالات در رابطه با اتهامات علیه وی نبوده است. او مجبور شده است به دلیل تهدید به باقی ماندن در حبس به مدت 15 سال در رابطه با زندگی شخصی، کارش و روابطش با دوستان و همکارانش صحبت کند. به او گفته شده بود که اگر کشور را ترک کند خانواده اش را از میان خواهند برد.

حتی زمانی که وی از زندان آزاد شد، فشارها ادامه یافت. او بارها به پلیس احضار شد و نیروهای انتظامی حتی با همسر وی در محل کارش تماس گرفتند. او بعد از آنکه به دادگاه انقلاب احضار شد و مورد تهدید بازداشت قرار گرفت به دفتر سازمان ملل در تهران در رابطه با موقعیتش شکایت برد. از او و همسرش خواسته شده بود تا تعهد کنند که ارتباط خود را با دوستانشان قطع کنند.

با این وجود آقای اسانلو به شرکت در جلسات سندیکای شرکت واحد ادامه داد و روابطش را با جنبش سندیکایی بین المللی حفظ کرد. این ها حقوق مشروع فعالان سندیکایی است.

سندیکای شرکت واحد  از سوی سازمان جهانی کار برای شرکت در جلسه ی کاری در مورد جهانی شدن و خصوصی سازی که توسط شاخه ی منطقه ای آسیای  جنوب شرقی این سازمان در تاریخ 8 نوامبر برگزار شده، دعوت شده بود. در مسیر خود اسانلو و نه نفر از اعضای کمیته اجرایی سندیکای شرکت واحد، در شهر تبریز، بازداشت شدند. سایر شرکت کنندگان در این جلسه از جمله نمایندگان شوراهای اسلامی کار ظاهرا" مورد بازداشت قرار نگرفتند.

کنفدراسیون اتحادیه ای بین المللی بر این باورست که ادامه فعالیت های وی و نیز تماس او با سازمانهای بین المللی مانند سازمان جهانی کار، سازمان ملل، فدراسیون بین المللی حمل و نقل و کنفدراسیون اتحادیه ای بین المللی دلایل اصلی بازداشت وی می باشند. در این شرایط کنفدراسیون چارۀ دیگری ندارد مگر آنکه از سازمان جهانی کار بخواهد تا همکاری خویش با حکومت ایران را مورد بازنگری قرار دهد.

حق شرکت در فعالیت های سندیکایی و فعال بودن در کار سندیکایی بین المللی مانند شرکت در جلسات سازمان جهانی کار جزو حقوق محافظت شده بوده و به عنوان اصل آزادی تشکل ها به طور بین المللی به رسمیت شناخته شده است. بازداشت اخیر منصور اسانلو یک تجاوز آشکار به این اصل می باشد، اصلی که حکومت ایران به واسطه ی عضویتش در سازمان جهانی کار باید به مورد رعایت قرار دهد. به علاوه، حکومت شما و به ویژه وزارت کار بارها به سندیکایی بین المللی اتحادیه ها ( بنابر این به کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های آزاد) و به فدراسیون بین المللی حمل و نقل اطمینان داده است که نسبت به رعایت حقوق کارگران و گفتگو با جنبش سندیکایی بین المللی متعهد می باشد. با این همه تا زمانی که منصور اسانلو در زندان بسر برد، هیچ سازمانی نمی تواند قول یک گفتگوی باز و سازنده را که حکومت ایران و وزارت کار آن داده اند واقعی و صادقانه بداند.

کنفدراسیون اتحادیه ای بین المللی از شما، آقای ریس جمهور، موکدانه می خواهد دستور آزادی سریع و بی قید و شرط وی را صادر کنید.

 

با احترام

گای رایدر  دبیر اول

رونوشت به: آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی

اطلاعیه خبری شماره 1

 

گزارش نشست جمعه 24 نوامبر 2006 واعلان فعالیت دور جدید دفاع از مبارزات کارگران وسندیکای شرکت واحد تهران وحومه درشهر گوتنبرگ (سوئد)

 

 

  به اطلاع میرساند: به دنبال فراخوان دعوت عام : جمعی از فعالان سیاسی و مدافعین حقوق کارگران ایران – گوتنبرگ (سوئد) و تدارک نشست عمومی روز جمعه 24 نوامبر 2006 در محل پاتوق کتاب اندیشه ، ابتداء گزارش یکی از دعوت کننده گان به حاضرین داد گردید. از جمله اینکه : منصور اسانلودیگر بار توسط ماموران امنیتی رژیم ربوده شد . صدور دیگر بار احکام فعالان کارگری سقز محمود صالحی – جلال صالحی و برهان دیوارگرو محکومیت مجددآنان به زندان وایجاد فضای وحشت عمومی که با صدور احکام اعدام های دسته جمعی در اهواز – احکام سنگسار- دستگیری و زندان و سرکوب و به تعطیلی کشاندن مطبوعات و آزادی های مدنی و حمله به زندانیان سیاسی و اخراج های گسترده کارگران همه وهمه، در این شرایط  سازماندهی اقدامی عاجل و جنبشی ما را اینجا گرد هم آورده است . یادآور گردم تا امروز در سطح شهرهای تورنتو کانادا – پاریس – کلن – برلین اقداماتی آغاز شده وطی روزهای آینده سلسه اعتراضاتی دیگری را در سایر شهر ها شاهد خواهیم بود. جا دارد که ما نیز اقداماتی را دراین شهر سازمان دهیم . پس از این گزارش، حاضرین به بحث وگفتگوو تبادل نظر پرداختند و بر سر موارد زیر با یکدیگر به توافق رسیدند . آنرا به اطلاع عموم میرسانند: 

* - صدور اطلاعیه مطبوعاتی ، جهت تماس با اتحادیه ها و مجامع کارگری و احزاب و سازمانهای سوئدی و غیره

* - تماس با تشکلها و نیروهای اجتماعی فعال شهر( اتحادیه ها – احزاب و سازمانهای سیاسی ) گوناگون سوئد ی و اپوزیسیون ایرانی و دعوت آنان به اعتراض و دفاع از مبارزات کارگران و آزادی های حقوق شهروندی در ایران

* - در همین رابطه تقویت ارتباط با رسانه های گوناگون سوئدی و فارسی زبان وتنظیم ارتباط با سایر فعالیت ها در سطح دیگر شهر ها و کشور های جهان

* - بر پایی شب همبستگی با کارگران ایران و دفاع از مبارزات کارگران سندیکای شرکت واحد و آزادی منصور اسانلو در یکشنبه شب 3 دسامبر2006

* - ادامه جمع آوری کمک های مالی و یاری رسانی های مالی به کارگران ایران

* - گزینش یک گروه کاری با عنوان : گروه موقت پشتیبانی از مبارزات کارگران ایران و سندیکای مستقل شرکت واحد – گوتنبرگ(سوئد)

ما با انتشار این گزارش ، بار دیگرهمه شما آزادیخواهان  و فعالان مدافع حقوق کارگران و نماینده گان احزاب و سازمان ها در شهر گوتنبرگ (سوئد) را که تا به امروز در جهت تامین آزادی و برابری وتحقق دمکراسی در ایران و محکومیت جنایات  نظام جمهوری اسلامی ایران اقدامات گوناگونی را در این شهر تدارک دیده اید ، خواستار همکاری و پشتیبانی از اقدامات اعلام شده نشست جمعه 24 2006 می باشیم .

باشد که در شب همستگی با کارگران ایران یکشنبه شب 3 دسامبر 2006 با حضور یکایک شما، بتوانیم با مشاورت و همفکری با یکدیگر، تصمیمات همه جانبه تری را در راستای ادامه کاری مان  ودر پیوند با فعالیت های دیگر شهر ها و کشور ها اتخاذ نماییم .

گروه موقت پشتیبانی از مبارزات کارگران ایران و سندیکای مستقل شرکت واحد – گوتنبرگ(سوئد)

 

25 نوامبر2006

اطلاعیه شماره٢

 

شب همبستگی با مبارزات کارگران ایران درشهرگوتنبرگ (سوئد)

 

ماخواهان آزادی فوری و بی قید وشرط منصوراسانلو وبازگشت به کارکارگران بیکار شده سندیکای مستقل شرکت واحد هستیم

منصوراسانلو رهبر سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه بعد از هشت (٨ ) ماه زندان و واگذاری١۵۰ میلیون تومان وثیقه در شرایطی که با چشمان باند پیچی شده خود روز یکشنبه مورخ ١٩ نوامبر ٢٠٠٦ به همراه ابراهیم مددی نایب رئیس سندیکا ومنصور حیات غیبی برای پیگیری امور کارکران اقدام میکردند  توسط ماموران وزارت اطلاعات در خیابان ربوده شده و نه جای نامعلومی برده شد. دستگیری دیگر باره این رهبر سندیکای موجی از نگرانی و اعتراض در داخل و خارج از کشور را برانگیخته است .

ما با برپایی شب همبستگی با کارگران ایران در شهر گوتنبرگ (سوئد) ، ضمن پشتیبانی از مبارزات کارگران وزخمتکشان و جنبش آزادیخواهی زنان، جوانان، دانشجویان وغیره خواهان: 

آزادی فوری منصوراسانلو،

لغو احکام دادگاههای ضد کارگری و منع تعقیب فعالین کارگری در سراسرايران،

به رسمیت شناخته شدن حق تشکل های مستقل کارگری،

بازگشت کارگران اخراجی وفعالین سندیکایی به سرکار،

ما خواهان محکوم کردن  رفتارضد کارگری جمهوری اسلامی از سوی کلیه مجامع کارگری و انساندوست سراسرجهان هستیم .

ازکلیه انسانهای آزاده دعوت می کنیم در اعتراض به دستگیری فعالین کارگری و تلاش برای آزادی آنان دربرنامه شب همبستگی با کارگران ایران شرکت نمایند.

 

زمان : یکشنبه۳ دسامبر٢٠٠٦ ، ساعت۴ تا۷   بعد از طهر

مکان : فولکت هوس یرن توریت ، طبقه سوم

 

گروه موقت پشتیبانی از مبارزات کارگران ایران و سندیکای مستقل شرکت واحد – گوتنبرگ(سوئد)

 

۲۹ نوامبر ۲۰۰۶

بیانیه سازمان عفو بین الملل 

 

 

تاریخ: ۲۹ نوامبر ۲۰۰۶

 

شماره ایندکس: AI Index: MDE 13/129/2006

 

موضوع: ایران -  منصور اسانلو، رئیس هئیت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه 

منصور اسانلو، رئیس هئیت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانس تهران و حومه روز نوزده نوامبر مجددا دستگیر شد. وی در زندان اوین نگه داری می شود و بنا به گزارش رسیده به وکیل دسترسی نداشته است. بنا به گزارش رسیده، وی برای ناراحتی جدی چشم خود کمک های درمانی دریافت نکرده است. 

منصور اسانلو نوزده نوامبر توسط ماموران امنیتی که گفته می شود لباس شحصی بتن داشته اند،  در خارج از منزلش دستگیر شد. محل بازداشت وی در ابتدا مشخص نبود. قبل از دستگیری برای حضور در شعبه چهار دادگاه ویژه کارکنان دولت در تاریخ ۲۰ نوامبر احضاریه دریافت کرده بود.   منصوراسانلو، در تاریخ ۲۶ نوامبر در شعبه چهارده دادگاه انقلاب برای بررسی مقدماتی توسط دادستان حاضر شد. اتهامات مشخصی در دادگاه علیه وی اقامه نشد. بنا به گزارش رسیده، وکیل وی در دادگاه حضور نداشت. 

وزیر دادگستری و سخنگوی قو قضائیه چند روز بعد از دستگیری اسانلو اعلام کرد که برای وی احضاريه و حکم جلب صادر شده بود، چون خود را به مقامات زندان معرفی نکرد دستگیر شد. هرچند، وکیل وی اعلام کرد منصور اسانلو احضاریه ای برای برگشت به زندان دریافت نکرد. وی تنها احضاریه برای حضور در دادگاه برای روز ۲۰ نوامبر دریافت کرده بود. 

منصور اسانلو در بند ۲۰۹ زندان اوین نگه داری می شود. خانواده وی توانستند وی را در زندان ملاقات کنند، و همسر وی روز بیست نوامبر، زمانی که در جلسه دادگاه حصور یافته بود توانست با وی صحبت کند. اسانلو از ناراحتی جدی چشم رنج می برد. چشم وی چند روز قبل از دستگیری مورد عمل جراحی قرار گرفته بود و زمانی که دستگیر شد هنوز پانسمان به چشم داشت. وی به درستی نمی بیند و گفته می شود که در زندان به مراقبت پزشکی و درمانی دسترسی ندارد. 

منصور اسانلو از جمله دوارده نفر از اعضای سندیکا بود که در تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۰۵ توسط پلیس در منازلشان دستگیر شدند، ظاهرا در ارتباط با فعالیت های مسالمت آمیز اتحادیه شان.  وی در تاریخ ۹ اوت ۲۰۰۶ به دنبال پرداخت وثیقه صد و پنچاه میلیون تومانی(تقریبا معادل صدو شصت و سه هزار دلار) آزاد شد.  گفته می شد که وی در انتطار محاکمه به اتهام جرائمی بود که ماهیت آنها دقیقا مشخص نبود، اما ممکن است حاوی اتهاماتی از قبیل"تبلیغ علیه نطام" از طریق پخش اطلاعیه و مصاحبه با ایستگاه های رادیوئی دولت های خارچی"، اقدام به برهم زدن امنیت داخلی کشور"از طریق ایجاد رابطه با گروهای معارض مخالف و کشورهای بیگانه، باشد. 

چنانچه وی فقط در ارتباط با تمرین مسالمت آمیز حق شناخته شده بین المللی خود، تشکیل و پیوستن به اتحادیه یا آزادی بیان دستگیر شده باشد، زندانی عقیدتی محسوب می شود و باید فورا و بدون قید و شرط آزاد شود. 

اقداماتی که توصیه می شود: لطفا درخواست های خود را هرجه سریعتر به فارسی، عربی، انگلیسی و یا زبان مورد تکلم خود ارسال نمائید:

سئوال کنید چرا منصور اسانلو دوباره در تاریخ نوزده نوامبر دستگیر شد و با چه اتهاماتی مواجه است.

بخواهید که منصور اسانلو هرچه سریعتر و به طور منظم به وکلای خود دسترسی بیابد و به طور منطم با خانواده خود در ارتباط باشد. 

نگرانی خود را در این باره که گفته می شود منصور اسانلو مراقبت پزشکی و درمان لازم را برای مداوای چشم خود دریافت نمی کند، اظهار نمائید، و بخواهید که وی هرچه سریعتر به درمان پزشکی لازم دسترسی پیدا کند.  

به مقامات تعهدات آنها را در خصوص ICCPR, Article 22 (1) یادآوری نمائید که حق تشکیل و پیوستن به اتحادیه را تامین می نماید.

 

 

درخواست به: 

رهبر جمهوری اسلامی

آیت الله سید علی خامنه ای، دفتر رهبری

قم ، خیابان شهدا، جمهوری اسلامی ایران

 

آیمیل: info@leader.ir OR istiftaa@wilayah.org

 

فکس:  +98 251 774 2228

 

  

 

وزیر اطلاعات

غلامحسین محسنی اژه ای

ایران، تهران، وزارت اطلاعات، خیابان نگارستان دوم، خیابان پاسداران

ایمیل: iranprobe@iranprobe.com

 

 

 

رونوشت به:

رئیس جمهور، محمود احمدی نژاد

ایران، تهران، ریاست جمهوری، خیابان فلسطین، چهارراه آدربایجان

ایمیل: dr-ahmadinejad@president.ir

 

    

 

و برای نمایندگی جمهوری اسلامی در کشورهای محل زندگی تان. 

 

لطفا چنانچه درخواست های خود را بعد از ده ژانویه ۲۰۰۷ ارسال می کنید، با دبیرخانه سازمان عفو بین الملل یا شعبه عفو بین الملل در کشورتان  تماس بگیرید. 

 

 

 

ترجمه و تکثیر: امور بین الملل کانون زندانیان سیاسی ایران(در تبعید(

اعتراض اتحادیه کارگران اتومبیل سازی کانادا (سی ای دابلیو ) به جمهوری اسلامی

در رابطه با بازداشت مجدد منصور اسانلو دبیر سندیکای کارگران شرکت واحد

 

 

27 نوامبر 2006

 

آیت الله سید علی خامنه ای

رهبر جمهوری اسلامی ایران

 

آیت الله عزیز:

 

به نمایندگی از طرف 256 هزار تن از اعضاء اتحادیه گارگران اتومبیل سازی (سی ای دابلیو )  این نامه را مینویسم تا نگرانی عمیق خود را در مورد عدم امنیت منصور اسانلو, پرزیدنت سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد) ابراز دارم.

طبق اطلاعاتی که بما رسیده است ایشان هنگامیکه  صبح روز 19 نوامبر برای پیگیری شکایاتی دال بر اخراج بیش از 50 نفر از کارکنان شرکت اتوبوسرانی, به طرف دفتر وزیر کار میرفتند, به وسیله مآمورین لباس شخصی که از دادن هر نوع کارت شناسایی و حکم جلب خودداری میکردند, دستگیر شدند.  این اطلاعات بوسیله آژانس های خبری رسمی, از جمله ایلنا و ایسنا تأیید شده است.

در ماه دسامبر 2005, اسانلو به دنبال اعتصاب اعضای شرکت واحد دستگیر گشت.  وی پس از گذراندن 8 ماه  در زندان اوین تهران, با قرار وثیقه 150 میلیون تومان آزاد شد.  ما به همراه کنفدراسیون جهانی اتحادیه های آزاد (ICFTU)  , فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل (ITF) و دیگر مجامع اتحادیه های جهانی, از آزادی ایشان در 9 آگوست خشنود شدیم.  از همان زمان آزادی با وثیقه, ایشان دائما تحت نظر و آزار مداوم قرار داشته اند.

آقای اسانلو قرار بود که در روز دوشنبه برای استماع دادرسی در دادگاه بخاطر اتهامی که سال پیش از طرف دادستان به او نسبت داده شده بود, حاضر شوند.

از تاریخ دستگیری اخیر, نه خانواده و نه وکیل ایشان هیچ اطلاعی از محل نگهداری ایشان ندارند.

اسانلو زمانی دستگیر میشود که دولت شما موج جدیدی از سرکوب فعالین کارگری , از جمله کارگران دستگیر شده در ماه مه در سقز را در دستور کار خویش قرار داده است.

ما شاهد هرچه بدتر شدن شرایط در ایران هستیم. من مصرانه از شما و دولت شما میخواهم که در پیشگیری از وخیم تر شدن اوضاع, اقدام نمایید.  علاوه براین, ما درخواست میکنیم که دولت شما برای تضمین امنیت اعضای اتحادیه های کشورتان, دست به اقدامات فوری و همه جانبه بزند. 

 

 

 

با احترامات فائقه

 

باز هارگروو

پرزیدنت سی ای دابلیو

 

 

رونوشت به:

جناب استفان هارپر, نخست وزیر – 5579 – 957 (613)

جناب پیتر مک کی, وزیر امور خارجه کانادا – 2337 – 992 (613)

جناب بیل گراهام – 9607 – 996 – (613)

ژیل دوسپ – 2121 – 954 (613)

جک لیتون – 0868 – 947 (613)

 

نامه قائم مقام اتحادیه سرتاسری کارگران ونزوئلا ( یو ان تی(

در رابطه با بازداشت مجدد منصور اسانلو, دبیر سندیکای کارگران شرکت واحد

 

 

 

27 نوامبر 2006

 

عالیجناب دکتر محمود احمدی نژاد

پرزیدنت جمهوری اسلامی ایران

کاخ ریاست جمهوری

 

عالیجناب:

 

میخواهم از طریق این نامه نگرانی خود را از دستگیری منصور اسانلو, پرزیدنت سندیکای اتوبوسرانی تهران (شرکت واحد) که در تاریخ 21 نوامبر اتفاق افتاد, بیان دارم.

ممکن است که این اقدام در ارتباط با اعتصاب شرکت واحد در سال گذشته باشد که با دستگیری بسیاری از فعالین اتحادیه ای و اخراج آنها توسط شرکت واحد, پایان یافت.

لذا ما از شما تقاضا میکنیم که در این امر مداخله نموده و بطور صلح آمیز و از طریق مذاکره , آن را با آزادی آقای اسانلو و بازگشت به کار کارگران اخراجی و برقراری یک گفتگو بین شرکت واحد و کارگران,  حل نمایید,  تا اختلافات رفع شده , روابط کاری منصفانه متعادل ایجاد گشته و شرایط کاری پیشرفت نماید, امری که کارآیی کارگران شرکت را بیشتر میکند.

به نمایندگی از سوی کارگران ونزوئلا اطمینان داریم که دخالت بجا و شفقت آمیز شما, با در نظر گرفتن دوستی محکمی که کشور های ما را به هم مربوط میکند, برای کارگران ونزوئلا از اهمیت بسیاری برخوردار است.

 

 

با ملاحظات فائقه,

 

 

فرانسیسکو توریل با

قائم مقام اتحادیه سرتاسری کارگران ونزوئلا

 

 

 

 

آقای محمود احمدی نژاد

رئیس جمهور جمهوری اسلامی ایران

 

موضوع: آزادى فورى اسانلو! لغو احكام زندان عليه رهبران كارگرى سقز!

 

به نمايندگى از طرف پانصدهزار عضو(CUPE) در سرتاسر كانادا ما نگرانی عميق خود را نسبت به دستگیری مجدد و خشونت آميز و غيرقابل توجيه آقاى منصور اسانلو رئیس هیات مدیره سنديكاى كارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران وحومه ابراز میداريم٠

آقای اسانلو توسط نیروهای لباس شخصی که حتى از نشان دادن کارت هویت خود و حكم جلب امتناع ورزیدند، هنگامی که همراه با دونفر دیگر از اعضاى هیات مدیره سندیکا در روز يكشنبه ١٩ نوامبر ٢٠٠٦عازم رفتن به اداره کار شرق تهران بودند، دستگير شد. مامورین آقای اسانلو و ابراهيم مددی نايب رئيس سندیکا را مورد مورد خشونت جسمانى و كلامى قرار داده و یکی از آنها ضمن اینکه اسلحه خود را بطرف آقای مددی نشانه گرفت یک تیر هوایی شلیک کرده است. در نهایت مامورین با زور و خشونت منصور اسانلو را بدرون اتومبيلى که از قبل منتظر بود گذاشته و از آن محل دور شدند.

آقای اسانلو که در هفته گذشته عمل جراحی چشم داشتند و هنگام دستگيرى چشم ايشان پانسمان بوده است، قرار بود در روز 20-11-2006 در دادگاه حضور بهم رساند٠ آقای اسانلو در دسامبر ٢٠٠٥ بدنبال حركت اعترضى اعضاى سندیکایش دستگیر شده بود٠وى پس از تحمل نزدیک به 8 ماه حبس در زندان اوین تهران با قرار وثیقه ١٥٠ ميليون تومان (معادل 165 هزار دلار آمریکا) آزاد شد.

علاوه بر اين، بنا بر آخرين اخبار رسيده، محمود صالحی، رئیس سابق انجمن صنفى کارگران خباز در سقز و يكى از بنيانگذاران كميته هماهنگى براى ايجاد تشكل كارگرى، به چهار سال زندان محكوم شده است٠ جلال حسينى، فعال كارگرى در شهر سقز و عضو هيئت اجرايى كميته هماهنگى براى ايجاد تشكل كارگرى در غرب ايران، به دو سال حبس محكوم شده است٠ برهان دیوارگر، فعال كارگرى ديگرى كه در اول مه ٢٠٠٤ دستگير شده بود، پيش از اين به دوسال زندان محکوم شده بود٠ دستگيريهاى اوليه و آخرين اتهامات عليه اين فعالين كارگرى در رابطه با تلاش آنها جهت شركت در روز جهانى كارگر ٢٠٠٤ در سقز بوده اند٠

ما نسبت به اين دستگیریها و احكام زندان سخت عصبانى هستيم٠ چنین اعمالى نشان ميدهند که دولت شما ابتدايى ترين حقوق كارگرى مانند آزادى تشكل و حق بزرگداشت روز کارگر را نقض كرده است٠

ما از شما قويا مى خواهيم که فورآ و بدون هیچ قید و شرطی منصور اسانلو را آزاد کنید و سریآ اقداماتی صورت دهيد تا تمامی احکام صادره علیه فعالین کارگری فوق بدون قيد و شرط و پیگیری مجدد لغو گردند.

 

با احترام،

 

پال مويست (Paul Moist)،

رئيس كشورى اتحاديه كارگران خدمات عمومى كانادا

 

كلاد جنه روكس (Claude Généreux)،

 

دبير و خزانه دار كشورى

 

رونوشت به:

 

محمد رضا البرزی، سفیر هیات دائمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد در ژنو

 

info@workers-iran.orgalliance@workers-iran.org /

 

فريد پرتوى، اتحاديه خدمات عمومى كانادا، لوكال ٤٧٧٢

 

استان مارشال

 

آنتونى پيزينو

 

كميته عدالت جهانى

 

استيو بنيديكت، كنگره كار كانادا

روز دوشنبه27 فوريه ساعت 12تظاهراتي به دعوت گروه همبستگي با جنبش گارگري ( برلن)، كميته دفاع از زندانيان سياسي ايران( برلن) و كميته همبستگي با كارگران ايران( هامبورگ) و با پشتيباني كانون همبستگي با جنبش كارگري ايران(هانوفر) و كانون دفاع از پناهند گان سياسي ايران(برلن) در شهر برلن مقابل دفتر مركزي" اتحاديه " برگزار شد .DGB سراسري كارگران آلمان" "

اين تجمع در جهت اعتراض به ربودن منصور اسانلوو محاكمه وابلاغ حكم فعالين كارگري درسقز و شهرهاي ديگر ايران و همچنين در دفاع از خواست كارگران ايران براي ايجاد تشكل مستقل و بازگشت به كار كارگران اخراجي و فعالين سنديكايي برگزار شد.

هدف فراخوان دهندگان از اين آكسيون گفتگو با مسئولين" اتحاديه سراسري كارگران آلمان"، و درخواست موضعگيري آنان در ارتباط با دستگيري اسانلو و محاكمه و ابلاغ حكم به فعالين كارگري وپيگيري مذاكرات قبلي " بود .DGBميان گروه همبستگي در برلين و "

بدين منظور اطلاعيه فراخوان دهندگان و خبرهاي مربوط به نحوه دستگيري آقاي اسانلو و نامه وي در مورد نحوه دستگيري و شكنجه هاي اعمال شده نسبت به ايشان در دوره قبل به زبان آلماني و همچنين اسناد مربوط به اعتراضات بين المللي نسبت به ربودن منصور اسانلو و اقدام جمهوري اسلامي براي تضييع حقوق كارگري در دبير دوم بخش بين الملل اتحاديه سراسري كارگران آلمان قرار گرفت . „Wolfgang Ehmke „ اختيار آقاي

اظهارات آقاي "ولفگانگ امكه " حاكي از آگاهي و حساسيت ايشان نسبت به مسائل اخير كارگري در ايران و اشتراك نظر با هيات نمايندگي در ضرورت اعتراض به جمهوري اسلامي و دفاع از اسانلو و فعالين كارگري بود .

"همين امروز نسبت به اين موضوع موضعگيري كرده و نامه اعتراضي بهDGBوي قول داد كه "

مقامات جمهوري اسلامي را ارسال خواهد نمود قرار بر اين شد كه كپي نامه مزبور به آدرس "گروه همبستگي با جنبش كارگري (برلن)" فرستاده شود. ضمنا ايشان گزارشي در باره مكاتبات "اتحاديه سراسري آلمان" با سازمان جهاني كار را كه به در خواست گروه همبستگي در برلين - در گفتكوي قبلي با آقاي "اكل" رييس بخش بين الملل اتحاديه- صورت گرفته بود ارائه نمود و رونوشتي از نامه ها را در اختيار هيات منتخب قرار داد. وي اعلام داشت كه پرونده ايران در "آي ال او " باز و تحت پيگيري است .

در اين تظاهرات تعدادي از فعالين و مدافعان كارگري هامبورگ و هانوفر و يكي از اعضاي " اتحاديه فلزكاران آلمان " شركت داشتند .

ضمنا خبر برگزاري اين آكسيون در راديوها و سايت هاي اينترنتي منعكس شد

24 نوامبر 2006

 

آیت الله سید علی خامنه ای

رهبر جمهوری اسلامی ایران

جماران

تهران, ایران

آیت الله عزیز:

 

به نمایندگی از طرف بیش از 3 میلیون و دویست هزار نفر از اعضاء وابسته به کنگره کار کانادا ( سی ال سی )  این نامه را مینویسم تا نگرانی عمیق خود را در مورد عدم امنیت منصور اسانلو, پرزیدنت سندیکای کارگران اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد) ابراز دارم.

طبق اطلاعاتی که بما رسیده است ایشان هنگامیکه  صبح روز 19 نوامبر برای پیگیری شکایاتی دال بر اخراج بیش از 50 نفر از کارکنان شرکت اتوبوسرانی, به طرف دفتر وزیر کار میرفتند, به وسیله مآمورین لباس شخصی که از دادن هر نوع کارت شناسایی و حکم جلب خودداری میکردند, دستگیر شدند.  این اطلاعات بوسیله آژانس های خبری رسمی, از جمله ایلنا و ایسنا تأیید شده است.

در ماه دسامبر 2005, اسانلو به دنبال اعتصاب اعضای شرکت واحد دستگیر گشت.  وی پس از گذراندن 8 ماه  در زندان اوین تهران, با قرار وثیقه 150 میلیون تومان آزاد شد.  ما به همراه کنفدراسیون جهانی اتحادیه های آزاد (ICFTU)  , فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل (ITF) و دیگر مجامع اتحادیه های جهانی, از آزادی ایشان در 9 آگوست خشنود شدیم.  از همان زمان آزادی با وثیقه, ایشان دائما تحت نظر و آزار مداوم قرار داشته اند.

آقای اسانلو قبل از دستگیری خود, در روز پنجشنبه عمل جراحی چشم داشت و هنگام دستگیری, چشم ایشان باندپیچی بود.  قرار بر این بود که ایشان در روز دوشنبه برای استماع دادرسی در دادگاه بخاطر اتهامی که سال پیش از طرف دادستان به او نسبت داده شده بود, حاضر شوند.

از تاریخ دستگیری اخیر, نه خانواده و نه وکیل ایشان هیچ اطلاعی از محل نگهداری ایشان ندارند.

اسانلو زمانی دستگیر میشود که دولت شما موج جدیدی از سرکوب فعالین کارگری , از جمله کارگران دستگیر شده در ماه مه در سقز را در دستور کار خویش قرار داده است.

از زمان آخرین نامه من به شما که در سوم نوامبر 2006 در ارتباط با نگرانی مان در مورد زیرپانهادن حقوق کارگران نوشتم, شاهد هرچه بدتر شدن شرایط در ایران هستیم. من مصرانه از شما و دولت شما میخواهم که در پیشگیری از وخیم تر شدن اوضاع, اقدام نمایید.  علاوه براین, ما درخواست میکنیم که دولت شما برای تضمین امنیت اعضای اتحادیه های کشورتان, دست به اقدامات فوری و همه جانبه بزند.  این چنین اقداماتی باید شامل ایجاد دستگاههای حقوقی بی طرف برای رسیدگی به موارد زیرپا نهادن حقوق اتحایه ای باشد.

منتظر اقدام و پاسخ عاجل شما هستیم.

 

با احترامات فائقه

کنت  وی جورجتی

پرزیدنت

 

رونوشت به:

 

کارکنان سی الی سی

کمیته اجرایی سی ای سی

گای راید, رئیس آی تی یو سی

دیوید کاکرافت, رئیس آی تی اف

جناب پیتر مک کی, وزیر امور خارجه کانادا

جناب ژان – پیر بلاک بورن, وزیر کار کانادا

احمدی نژاد, رئیس جمهور ایران

سفارت ایران در اتاوا

 

ترجمه و تکثیر : سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی

 

 

 

ریا ست محترم هیأت و بازرسی  حفظ حقوق شهروندی

 

 

با سلام و اهدا ء تحیات به مناسبت فرارسیدن ماه مبارک رمضان وآرزوی توفیق در رسیدگی به امور مردم!

احتراماً به  استحضار می رسانم که اینجانب  منصور اسالو پرسنل شرکت  واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و رئیس هیأت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد در تاریخ  1 /10/ 84  صبح ساعت 6 در جلوی  منزلم واقع  در خیابان گلبرگ غربی (  جانبازان  غربی –  اول کوچه  شهید علی اکبر امیری پ 48 طبقه اول ) از سوی  مأ مورین  لباس شخصی که خود را  مأ مورین اطلاعات   معرفی می کردند و یکی از آنها آقای اثنی عشری نام  داشت  طبق کارت  شناسائی که ارائه کرد ، دستگیر شدم و  مدت بیش از هفت  ماه در بند  209 اطلاعات  زندان  اوین  بازداشت  موقت  بودم. طی این مدت با توجه به حقوق شهروندی و حقوق  زندانیان موارد خلاف حقوق شهروندی به شرح ذیل در  حق من به عمل آمد که تقاضای رسیدگی و احقاق حق در جهت  اصلاح امور  نظام و جامعه خودم  دارم . بیش از سه ماه بیست و سه روز در سلول انفرادی نگه داری شدم که بعضی از اوقات آن با  یکنفر  یا  دو نفر همراه بودم که به  لحاظ  اتهام  موارد  اتهامی آنها  نظیر من نبود. یکی از آنها  القاعده ای بود که اعتقاد  داشت با کشتن 7 نفر شیعه به بهشت می توان رفت وهم سلولی با  این افراد فشار روحی  روانی برای متهم می آورد. در راه روهای بند اجباراً باید چشم بند می زدیم .یکبار برای بردن  به  دادسرا  در معیت  دو  مأ مور  محترم به داد سرای انقلاب دستبند زدند . بازجویی ها در سلول های بازجویی و اغلب با نوعی ارعاب و وحشت و تهدید مبنی بر آنکه که تا زمانی که ما بخواهیم تو زندان خواهی  ماند  و  قاضی %  90  به حرف  ما  توجه  دارد و  دفاعیات  شما  بی فایده است . قطع ملاقات _ هوا خوری _ تلفن بیش از یکماه بی دلیل . هیچ حرکت خلاف از من در زندان سر نزد . ( خلاف یعنی خلاف قانون و  مقررات  جاری  ،  رسمی و ثبت  شده  در کتب  قانون )  ایجاد  فشار روانی  و  تغییر  تیم های  باز جویی  و  فشار  روحی  برای  جواب  دادن به سوالهایی که ربطی به موارد اتهامی گفته شده توسط بازپرس نداشت . اتهام مرا ایجاد یا غصب عنوان تشکل سندیکایی و تبانی برای  اخلال در امنیت کشور اعلام کرده بودند ولی با اجبار وادار کرده در مورد تمام زندگی خصوصی و شغلی و اداری در روابط خصوصی بنده و دوستانم و همکارانم و یا سفرهایم  سوالاتی می کردند و جوی به وجود آورده بودند تا  من احساس گناه و ترس از مرگ خودم و خانواده ام را داشته باشم . تمام زندان اوین  مورد  بازدید نمایندگان مجلس واقع شد ولی بند  209  را نگذاشتند بازدید شود . و بازجوی محترم از من خواست که از گفتگو با بازرسین بپرهیزم و مسائل داخل  209 که بر من گذشته است به کسی نباید بگویم و مرا تحت فشار روانی قرار دادند به صورتی که یا  باید همکاری  با  بازجویان را  بپذیرم یا پانزده سال در زندان بمانم و اگر آزاد شوم به هر کجای دنیا بروم آنها این قدرت را دارند مرا و خانواده ام را نابود کنند و بعد از زندان هم همین فشارها و خواسته ها  از سوی  دو  باز  جویم  ادامه  داشته و بارها تلفنی مرا  به بیرون  دعوت کردند که من نرفتم و سپس در دادگاه انقلاب در یک  اطاق  خالی در طبقه سوم  همین گفتگوها و  فشارها  ادامه  داشته که  باید هفته ای یکبار  با آنها تماس بگیرم و وضعیت  خودم را  به آنها گزارش  بدهم .

در مرحله بعدکه من این کارها را نکردم واز ترس جان خودم و خانواده ام به دفتر سازمان ملل مراجعه کرده و وضعیت نا  امنی جانی ، شغلی خودم  و خانواده ام  را  به مسئول  دفاع از حقوق بشر آنجا اعلام نمودم .که مرا دوباره به  دادسرای  امنیت  انقلاب  خواستند و  تهدید  به زندانی شدن  دوباره کردند و  به اجبار و برای زندان نرفتن از من وهمسرم خواستندکه تعهد بدهیم که همکارانم را نباید ببینیم.که بیش از بیست سال است همکاریم و  رفت و آمد خانوادگی داریم  و رسم  میهمان نوازی ما ایرانیان نیست که مهمان را از خانه خود برانیم . همچنین با  تلفن به  محل کار همسرم  و تلفن همراه پسرم زنگ می زنند و خواهان تماس گرفتن من با  خودشان  می شوند که محیط روانی نا امن و تلخی را برای من و خانواده ام به وجودآورده اند . به طوری که اعضای خانواده ام از ترس حتی به من اجازه نمی دهند تا سرکوچه و محل به تنهایی بروم وهمیشه همراه من می آیند و ایجاد این ترس و نا امنی نظم زندگی ما را مختل کرده است . همچنان این تلفن زدن ها ادامه دارد و  موجب  فشار روحی و روانی  ماست و از من خواستند  اجبار اً به  سفر بروم و بعد که به سفر رفته ام مرتب به پسرم و همسرم تلفن می زنند که بگوئید با ما تماس بگیرد و من هم هفته  قبل  به شماره آنها تماس گرفتم که باز با لحن طلبکار به من می گویند چرا به ما تلفن نمی زنی ؟  مگر در کدام یک از قوانین جاری مملکت آمده است که شخصی که بعد  از نزدیک به هشت  ماه  از  بازداشت  موقت با  قرار وثیقه یکصد و پنجاه  میلیونی آزاد  شد . هنوز دادگاهش  تشکیل نشده و حکمی برای  او صادر  نشده باید اجباراً با آقایان تماس بگیرد و اعلام وضعیت کند. من  کشورم و انقلاب و نظام را  دوست دارم ، اما  می خواهم اشکالات و موارد خلاف قانون و خلاف نقص انقلاب مثل استقلال آزادی در جمهوری اسلامی اصلاح شود و مردم مستضعف درکشور خودشان احساس راحتی و خوشیبختی و سربلندی نمایند. لذاخواهشمندم به موارد فوق رسیدگی فرمائید . در جهت اصلاح امور و جلب رضایت مردم و رسیدن به قانونیت در جامعه این شکایت را نموده ام .

 

 

 

با احترام

 

منصور اسالو

به: محمود احمدی نژاد ریاست جمهوری ایران- تهران- خیابان فلسطین

پاریس 21نوامبر2006

 

آقای رئیس جمهور!

 

فدراسیون ملی سندیکاهای حمل ونقل ث.ژ.ت اعتراض شدید خود را به دستگیری منصور اسالو دبیر کل سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه اعلام میدارد.

بار دیگر این دستگیری نمایانگر نقض آشکار حقوق بنیادین و در ادامه یک سیاست سرکوب نسبت به فعالین کارگری که برای آزادی های سندیکایی در ایران مبارزه می کنند،می باشد.

ما یاد آوری می کنیم کشور شما عضو سازمان جهانی کار می باشد و دولت جمهوری اسلامی ایران بایستی با دقت زیاد به کنوانسیون های این سازمان در رابطه با آزادی های سندیکایی و برسمیت شناختن حق تشکل کارگران احترام بگذارد.

بنا به دلایل بالا ما از شما آقای رئیس جمهور می خواهیم که در جهت آزادی بی قید وشرط آقای منصور اسالو اقدام نمائید و ما را در جریان اقدامات خود جهت برسمیت شناختن حق سندیکایی در شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و باز گردندان کارگران اخراجی به کار قرار دهید.

 

 

با احترام

پل فوریر دبیر کل سندیکای حمل و نقل ث .ژ. ت

 

     رونوشت به

 

      سفیر جمهوری اسلامی ایران –فرانسه